Door: Redactie
In &C's nieuwste editie 'Moet dat nou?' spreken we vijf mensen die vaak het onderwerp van gesprek zijn. Vanwege hun dure smaak, afkeer van vintage, uiterlijk of baan. Maar: van schaamte hebben ze geen last. Ook Femke Kok voelt geen gêne over dat ze anti-kringloop is.
Femke (23): 'Ik koop alles nieuw, vers uit het plastic. Ik weet dat het tegenwoordig niet superhip is, maar ik schaam me daar niet voor. Niet omdat ik wil provoceren of anders wil zijn, maar omdat ik tweedehands kleding oprecht een beetje vies vind. Kleding die in vintagewinkels hangt, wordt meestal niet gewassen. Je weet niet wie het heeft aangehad en niet iedereen is even hygiënisch. Er zijn genoeg mensen die niet elke dag douchen en hun kleren gerust twee of drie dagen achter elkaar dragen. Ook met tweedehands meubels heb ik niks.
Ik moet eerlijk zeggen: ik ben nog nooit in een kringloopwinkel geweest. Maar in mijn hoofd staan daar vooral afdankertjes: meubels met gebreken, beschadigd, vies en oud. Misschien heeft het met mijn lichte smetvrees te maken, maar ik ben ook opgegroeid met dat beeld.
Mijn ouders werkten keihard en gaven ons veel. Voor mijn verjaardag kreeg ik bijvoorbeeld een auto. Daar zullen mensen ongetwijfeld iets van vinden, dat ik een verwend kind ben misschien, maar ik heb geleerd dat mensen altijd wel iets van je zullen vinden. Ik vind dat iedereen zijn ding moet doen. Je kunt maar beter doen wat jou gelukkig maakt.
Van mijn ouders leerde ik dat je mag genieten van wat je hebt opgebouwd. Als ik mijn vader zou vertellen dat ik iets tweedehands had gekocht, zou hij zich afvragen of alles nog wel goed met me gaat. Tweedehands spullen zijn in onze ogen vooral bedoeld voor mensen die het financieel moeilijker hebben. Wij geven met liefde oude kleding weg aan de kringloop, maar daar iets kopen? Nee, dat nooit. Ook niet voor het klimaat. Want ja, tegenwoordig is het 'in' om tweedehands te kopen. Het zou beter zijn voor het milieu. Maar ik vind dat ik op andere manieren al genoeg doe: we hebben zonnepanelen, een warmtepomp en ik rijd elektrisch. Een tijdje terug ben ik verhuisd naar een appartement voor mezelf. Ik had best een leuke spaarpot en daar heb ik allemaal knisperende nieuwe meubels van gekocht. Ook als ze op Marktplaats voor de helft van de prijs staan.
Voor mijn koopgedrag schaam ik me niet. Ik weet dat ik een goed mens ben. Ik werk als ambulancechauffeur in het niet-dringend ziekenvervoer en begeleid dagelijks palliatieve patiënten. Vooral oudere mensen, aan het eind van hun leven. Ik hoor zoveel verhalen – soms echt hartverscheurend. En bijna altijd zeggen mensen aan het einde: geniet genoeg van het leven. Dat is blijven hangen. Ik ben gaan inzien wat belangrijk is in het leven. Ik doe gewoon wat mij gelukkig maakt. En daar horen afdankertjes voor mij simpelweg niet bij.’
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))