Door: Anna Karolina Caban
Ik krijg het beeld van zijn naakte lichaam maar niet van mijn netvlies. Iedere centimeter van zijn goddelijk lijf staat als een blauwdruk in mijn geheugen.
Zijn kleine litteken op zijn onderbuik, de sproetjes bij zijn navel, zijn lippen die hij in een jongensachtige grimas trekt als hij stoute gedachten heeft. Bij het zien van dit alles voel ik mezelf smelten in mijn slipje. Ik tintel en voel een kriebel die alleen hij weet te stoppen. Het zweet loopt over mijn rug, maar het is slechts deels door de sport die ik nu beoefen. Het grootste deel ervan komt doordat ik aansta in zijn aanwezigheid. Het voelt bijna onnatuurlijk om hem niet gewoonweg uit te kleden hier en mezelf op hem te planten. Het voelde altijd zo juist, zo intiem, zo goed en voldaan om hem in mij te voelen. Dat moment waarop onze lijven in elkaar klikten, dat was mijn ware happy place. Het is gevaarlijk om te zeggen dat ik zonder hem niet heel was, maar toch voelde het iedere keer alsof er een missend stuk weer in mij smolt en mij compleet maakte.
'Goed bezig, Freddy, je bent er klaar voor,' zegt Louis. Wat mij betreft mag deze introductie eeuwig duren. Alleen met hem samenzijn, ook al is het op meters afstand in deze kooi, voelt als het meest intieme wat ik de laatste maanden heb meegemaakt. Natuurlijk ben ik een paar keer op date geweest, vooral op aandringen van Andrea en Carmen, maar nooit wist iemand mij te raken als Louis. Er is gewoonweg iets tussen ons wat niet in woorden uit te leggen valt. 'Hey jongens, ziet er goed uit. Wil je het mij ook leren lieverd?' Farah komt met haar prachtige voorkomen bij de kooi staan en kijkt liefdevol zijn kant op. Ik slik en glimlach vriendelijk naar haar.
Mijn hart krimpt ineen. Het heeft me zoveel uren aan verdriet gekost om maar enigszins over hem heen te komen en zie hier; alles was tevergeefs. De man heeft zo'n immense uitwerking op mijn zenuwstelstel dat ik bijna geen lucht krijg nu ik weer in zijn aanwezigheid ben en mij voorstel hoe hij haar liefheeft in plaats van mij. Hoe haar lange benen zich om zijn middel vouwen en hij zichzelf in haar doet verdwijnen. Schuldgevoel overvalt mij. Wil ik haar dezelfde pijn aandoen? Wil ik verantwoordelijk zijn voor andermans malaise? En vooral de onzekerheid; zal hij überhaupt nog een kans zien voor ons? Ik bedoel, kijk naar haar!
'Oké, ik ben zo terug, effe plassen, en dan krijg jij een lesje van me,' zegt hij tegen haar en sprint naar binnen. Hij is net uit ons gezichtsveld of Farah komt met ferme passen mijn kant op en kijkt mij met een strakke blik aan. 'Ik weet niet wat jij aan het doen bent, maar het lukt je niet. Het is echt sneu om aan te zien. Dus handen thuis, bitch.' Totaal ontregeld kijk ik haar aan. Waar is dat fragiele beschaafde meisje van zonet gebleven? 'Dan kan je wel onschuldig gaan kijken, maar ik heb niks gestolen van je wat niet gestolen wilde worden. Louis is van mij nu. Knoop dat maar goed in je oren.'
Lees ook: Sexy time - Het padeltoernooi #4: 'Direct proef ik de smaak van zijn lul weer in mijn mond'
Ik ben zo verbaasd dat er geen woord over mijn lippen komt. Ik zie Andrea op ons afrennen met flesjes water en direct verandert haar attitude weer en zet ze haar allerliefste zachte glimlach op. 'Waar ben jij mee bezig?' Andrea kijkt me met zijn verwilderde ogen aan wanneer we samen de kooi uitlopen. 'Laat me,' antwoord ik nors. 'Ik zag jullie wel. Meid, alsjeblief, doe voorzichtig met die man. Je weet hoe hij je hart heeft gebroken.' Ik knik maar weet toch allang dat mijn keuze gemaakt is.
'Frederique! Ik ken je langer dan vandaag. Jij gaat niet weer met die gast aanpappen.' Ik blijf stilstaan. 'Luister schat, die hele Farah van hem is niet wie ze pretendeert te zijn. Ze speelt een spelletje met iedereen om haar heen,' antwoord ik boos. 'Ja, dat had ik allang gezien, maar lieverd, no offense, die man is volwassen he. Het is aan hem om zijn lesje te leren. Je bent niet zijn moeder.'
'Nee, ik ben zijn fucking soulmate en niemand fuckt met mijn man!'
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))