Anna Karolina #384: hier moet een einde aan komen

Dex staat met duidelijk ingevallen wangen ons op te wachten op het vliegveld.

'Hij weer,' zucht Nadia en kijkt nog stoerder dan ze al doet uit haar ogen.
'Hou je het nog uit hier?', vraag ik bezorgd. De dood van zijn ex kan niet anders dan zware littekens hebben achtergelaten.
'Ik heb haar laten ophalen. De begrafenis skip ik. Niemand wil mij daar zien. Het kan niet anders dan dat iedereen denkt dat ik de schuld ben van haar overlijden. Wat natuurlijk ook zo is.'
'Kunnen jullie even de chitchat laten, wij komen hier met een doel en dat is niet om sentimentele verhaaltjes uit te wisselen.'

Nadia loopt ons hoofdschuddend voorbij richting een kleine bar buiten. Het is duidelijk wie hier een huurmoordenaar is. Wij volgen haar en nemen de koude biertjes die zij ons, zonder enige uitdrukking op haar gezicht, in de handen duwt aan. Dit is wat wij gaan doen. Jullie weten waar die hufter zit. Het doel is om Anna daar weg te halen en voor eens en voor altijd een einde te maken aan dit hele misselijkmakende verhaal van jullie. Dat kan alleen als hij vandaag nog wordt geëlimineerd. Dat deel neem ik wel voor mijn rekening. Jullie zorgen ervoor dat Anna daar weg wordt gehaald en als alles goed gaat, zitten wij morgen weer in het vliegtuig richting Nederland.'

Dex kijkt verbaasd van mij naar Nadia. Ik kijk hem veelbetekenend aan in de hoop dat hij verder geen vragen meer gaat stellen. Hem nu opzadelen met liefdesverhalen en het feit dat hij te maken heeft met twee dwaze mensen die hun geliefde uit de handen van een schoft willen grijpen, lijkt me niet het moment nu hij rouwt om zijn eigen ex-geliefde. Ik neem een iets te grote slok van het bier en verslik mezelf. Mijn voorgevoel is niet pluis. Iets zegt mij dat dit totaal niet gaat lopen zoals Nadia het doet voorkomen. Niks is makkelijk wanneer het om Alejandro en Anna gaat, dat heb ik zelf al wel ervaren. Toch is dit onze enige kans. Hier moet een einde aan komen. Ik wil door kunnen met mijn leven. Of dat samen met Anna is of zonder, ik wil een uitsluitsel. Nadia is wellicht de enige buitenstaander die dit kan volbrengen.

Lees ook: Anna Karolina #383: een andere kant van Alejandro

Ik ben me er zeker van bewust dat ik haar gebruik. Dat zij beweert verliefd te zijn op Anna is puur goud om haar in dit verhaal het vuile werk op te laten knappen. Mijn geschiedenis met Alejandro is gecompliceerd. Ook al was hij jarenlang de vijand, hij is inmiddels ook een soort van collega geworden. Een man die net als ik is gevallen voor een vrouw die blijkbaar in staat is om harten te veroveren en van binnenuit te vernietigen. Want dat is wat ik voel en wat mij duidelijk is geworden.

Ook al hou ik van haar met heel mijn hart, zij is in staat geweest mijn cellen te vernietigen en transformeert ze tot iets wat alleen haar toebehoort. Soms spreek ik woorden of hoor ik gedachten in mijn hoofd die niet eens van mijzelf afkomstig lijken te zijn. Door met haar te leven heeft zij mij weten te infiltreren en dat heeft ze waarschijnlijk ook met Alejandro gedaan.

Liefde is groots, maar iets zegt mij dat dit niet de bedoeling is. Het is een obsessie geworden. Een ziekte. Een energieveld dat alles opvreet. Ik sta hier niet om de vrouw waar ik van hou te bevrijden en de mijne te maken, ik sta hier om de waarheid te achterhalen van haar ware motieven. Ik wil het uit haar eigen mond horen: van wie houdt zij nu echt? Want hoe zij naar Alejandro kijkt, hoe zij naar mij kijkt, het is wat mij betreft een en dezelfde blik.

En dat is de blik van een vrouw die precies weet wat ze doet, precies weet wat zij wil en niet schroomt om over lijken te gaan om het te krijgen. De duivel in mij ontwaakt en zoekt wraak voor iets wat nog vaag en zonder contouren in mijn hoofd hangt.

Wordt vervolgd.