Anna Karolina vraagt de mannen: is wild alleen lekker zolang je het kunt temmen?

Anna Karolina Caban, schrijver van erotische titels Vrijspel (2024) en Wilde Bloesem (2026), duikt wekelijks in het wonderlijke brein van de man. Wat willen ze nou écht? En wat vooral niet?

Want ook al lijken we dezelfde taal te spreken, in de praktijk is er vaker ondertiteling nodig dan we zouden willen.. Deze week vraagt Anna zich af: is wild alleen lekker zolang je het kunt temmen?

‘Jacqueline man oh man. Zij was aan, jongens! Niet normaal. Ik heb nog nooit zo hard mijn best moeten doen om niet te spuiten.’

Jonas wrijft over zijn kin en neemt vervolgens een slok van zijn bier. Zijn blik verandert van trots naar dromerig en ik vermoed dat hij weer eens gelooft dat-ie verliefd is na een nacht.

‘Die dame van de vorige keer bedoel je?’

Chris zet grote ogen op.

We herinneren ons allemaal de godin die vorige week binnenstapte in onze vaste kroeg en die alle ogen op zich gericht kreeg. Haar wilde bos krullen en haar fonkelende bruine ogen konden onmogelijk worden gemist. Het duurde dan ook niet lang of Jonas besloot nonchalant aan het groepje dames waar ze mee was voorbij te lopen. Maar het was niet hij die het gesprek begon. Het was zij die haar hand om zijn pols vouwde en hem naar zich toe trok. Dat zagen we allemaal gebeuren. En allemaal wisten we al waar het heen zou gaan.

‘Is zij serieus met je meegegaan die nacht?’

Ik weet hoe dom het klinkt en toch stel ik de retorische vraag. Natuurlijk is ze meegegaan met hem. Negen van de tien vrouwen zouden haar volgen in haar besluit en ook al gun ik hem alle geluk van de wereld, ergens irriteert het me dat hij het iedere keer voor elkaar krijgt. Wellicht een lichte vorm van afgunst om het feit dat hij een hogere slagingskans heeft dan ik. Je zou denken dat mannen makkelijker te paaien zijn, en toch lijk ik het tegendeel te ervaren.

Jonas antwoordt:

‘Zeg maar eerder, ik ben meegegaan met haar. Heerlijk wanneer een vrouw weet wat ze wil en gewoon haar vis binnen hengelt.’

Hij knikt grijnzend.

Alle drie hangen we aan zijn lippen.

‘Het was een wonder dat we de voordeur hebben gehaald. Die lippen van haar. Fuck, niet normaal. Daar kan ik wel de hele dag doorbrengen. En jullie weten dat ik helemaal niet zo van zoenen ben. Het woord alleen al, zoenen, zo corny.’

Chris zucht diep en ik zie dat-ie zich verbijt om Jonas’ woorden. Jonas merkt niks en gaat door:

‘En toen begon het.’

‘Wat?’

‘Haar game man, luister, zij ging wijdbeens voor me staan en smeet me praktisch in een stoel. En toen was het, kijk naar me, zeg me wat je ziet, kus me, lik me, neuk me, daar, ja, precies daar, nee een stukje naar rechts, verdomme, ik zei rechts, ja daar, harder, sneller, nog harder, ja, ja, stop, draai me om, kus mijn kont, steek je vinger erin, vinger me… Man ik werd helemaal gek. Ze had me. Ik deed alles wat ze van me vroeg. En jullie weten dat controle in mijn geval een dingetje is.’

Anton klapt in zijn handen van enthousiasme.

‘Jij hebt haar de leiding laten nemen? Gefeliciteerd man, dat is het beste nieuws in weken. Welcome to the club. Het is goed hè? Ja, eerst voelt het misschien een beetje gek of zo, maar als je erin meegaat. Er is gewoon geen beter gevoel dan alles in haar handen te leggen. Annabel is mijn godin en ik doe alles voor haar, alles. En juist dat, dat ze krijgt wat ze wil van mij en het feit dat ik haar genot kan geven, dat geeft zo’n voldoening, man. Daar kunnen al die knappe smoeltjes die verveeld erbij liggen echt niet tegenop.’

Ik sla het tweetal gade en zucht verveeld.

‘Jullie kramen iedere week weer andere onzin uit, lijkt het wel. Is het niet gewoon per vrouw afhankelijk? Want ik geloof echt niet dat jij nu alleen maar als een slaaf het speelveld opgaat,’ zeg ik vervolgens iets meer geïrriteerd dan mijn bedoeling is.

‘Ja, hallo, dat spreekt voor zich. Je denkt toch niet dat iedere vrouw het daadwerkelijk in zich heeft om de leiding te nemen? Natuurlijk is het afhankelijk van de persoon. En daarom zeg ik je dat ik zo genoten heb van Jacqueline, maar inderdaad, ik denk dat mijn volgende verovering toch weer effe een volgzaam welpje wordt. Uiteindelijk is ze toch te wild man. Leuk voor een keer.’

Jonas wrijft in zijn handen en de inwisselbaarheid van zijn veroveringen wordt me voor de zoveelste keer duidelijk.

‘Maar is het niet voor herhaling vatbaar dan?’

‘Ja, misschien wel. Ik zie wel. Ze zit me sowieso al te appen. Maar ik moet kijken wanneer ik weer zin heb in die vibe.’

‘Maar je zegt net dat het fucking hemels was.’

Vol ongeloof kijk ik hem aan. Ik denk verdomme dat ik na al die weken nog steeds niet dichterbij de waarheid ben over wat die gasten nou echt willen.

‘Luister, ze moet gewoon niet te comfortabel worden bij het idee dat ze mij dingen kan opdragen. Een keer was lekker, zeker, maar de volgende keer wordt het een beetje een gimmick. En je weet, als ik erdoorheen kan prikken ben ik er klaar mee.’

‘Vandaar dat je ze iedere keer maar inwisselt,’ bromt Chris nu onder zijn neus.

‘Gast, het is heel simpel. Ik geniet er zeker van wanneer een vrouw de leiding neemt en al helemaal wanneer ze me vertelt wat ze lekker vindt, zodat ik haar kermend kan laten komen en ze vervolgens als een getemd poesje naast me ligt. Maar er is een verschil tussen aanmoediging en gewoonweg dingen opdragen als een fucking manager.’

Ik zie een blik van hem die ik nooit eerder heb gezien en schrik ervan. Hij kijkt bijna boos en een soort van verongelijkt. Hij lijkt zich te herpakken, staat op van zijn kruk en staat nu voor ons.

‘Het gaat allemaal om de juiste balans. Dus ja, ik genoot van Jacq, maar nu ze als een hijgende zwarte panter achter me aanrent, heb ik er minder zin in om weer aan de lijn te worden gestrikt. Ze heeft gekregen wat ze wilde en nu is het mijn beurt.’

‘En dat is?’

‘Haar laten zien wie de echte baas is.’

‘En daar is-ie weer!’

Zeggen we alle drie in koor en gooien onze armen in de lucht.

Velen van ons genieten van het ongeremde en wilde karakter van een ander of van onszelf, totdat het dient als iets wat moet worden getemd. Het is spannend en onvoorspelbaar, totdat het iets wordt waar geen controle over kan worden uitgeoefend en het een gevaar vormt voor je ego. Tenminste, daar lijkt het vaak op als ik menig man moet geloven.

Het heeft volgens hen zeker iets geils om gewillig te voldoen aan de wens van de ander. Je bent even helemaal overgeleverd en voert uit, wat je brein even doet rusten en je puur laat genieten en doen. De overgave zou je het kunnen noemen. Ze zien het als lichamelijke inspanning die hun stresslevels doet dalen. Voor heel even hoeven ze niet zelf na te denken en doen ze gewoonweg wat er van ze wordt gevraagd.

Met de juiste balans tussen de partners ontstaat er een heerlijke dynamiek die tot hemelse hoogtepunten kan leiden. Mits het inderdaad een samenspel is en iedere speler weet wat zijn rol is en daar vrijwillig in meegaat. Tijdelijk dan.

Want wat op het eerste oog spannend lijkt, kan omslaan in gevaarlijk.

Maar zoals met alles is voorspelbaarheid de dood van avontuur en laten we wel vooropstellen dat een avontuurlijk leven tussen de lakens het toch altijd wel overwint van een routineus avondje. Dus ben jij altijd degene die bepaalt, dan is een keer getemd worden niet eens zo’n gek idee. Maar beloof me wel een ding: laat de wilde prachtige wezens vooral zijn wie ze zijn en probeer ze niet te temmen tot iets wat je kunt controleren, want dat maakt de wereld er niet mooier op.

Be brave, be wild, be bold, be you; wie je dan ook zin hebt om te zijn die nacht.