Door: Anna Karolina Caban
'Hoi, Beer was het toch?' zeg ik hakkelend.
'Dag Simone,' zegt hij met zijn diepe stem die zijn prachtige uiterlijk alleen nog maar meer benadrukt.
'Syl is er niet', zeg ik er heel snel achteraan.
Ik duw mijn borsten vooruit om mezelf een houding te geven', maar het enige wat ik bewerkstellig is dat hij met een opgetrokken wenkbrauw staart naar mijn inmiddels harde knoppen.
Snel draai ik mij om.
'Kan ik iets voor je doen?' vraag ik semi-ongeïnteresseerd, ook al voel ik mij kotsmisselijk van verlangen naar deze stoot. Dit moet ik zo snel mogelijk tegen zien te houden. Ik kan niet toegeven aan deze crush. Ook al ben ik er normaliter niet vies van om werk te maken van een heerlijke man die op mijn pad komt, dit exemplaar is off limits.
'Eigenlijk wel. Ik kom voor jou. Syl vertelde mij dat er een plank achter in het magazijn vastgemaakt moet worden. Levensgevaarlijk noemt zij het. Je zult wel begrijpen dat ik als haar broer natuurlijk niet wil hebben dat mijn zusje iets overkomt. Of nu ik jou heb ontmoet, jou. Dus ik kom het even fixen als je het goed vindt.'
Trots houdt hij een boor omhoog.
Alsof ik al niet genoeg aan een groot stuk gereedschap dacht houdt hij het enorme fallussymbool trots in zijn rechterhand omhoog. Ik kan aan niks anders denken dan aan zijn stijve lid dat mij door de muur heen drilt.
Ik slik en knik braaf.
'Wat fijn. Goed, kom mee.'
Ik loop voor hem het magazijn in en ben verrast dat ik in een rechte lijn overeind blijf en mijn doel bereik. Aan mijn benen te voelen ben ik als pudding zo geil. Mijn onderlijf lijkt onderhand gesmolten, zo klaar ben ik voor deze hengst. Ik denk dat ik vanavond maar even een van mijn vaste scharrels op ga trommelen, want nog langer dit onbevredigd gevoel en ik spat uit elkaar.
Ik loop naar de desbetreffende plank en grijp het vast. Op datzelfde moment schiet het ding los en voel ik de sterke armen van Beer mij wegtrekken. De spullen die er voorzichtig op waren gezet kelderen allemaal naar beneden en vallen om ons heen. Ik verlies mijn evenwicht. Ook al heeft hij mij stevig bij de arm vast, ik val met heel mijn lichaam tegen de zijne aan.
Een normaal mens zou zich direct herschikken en opstaan, maar ik blijf het moment rekken en sluit mijn ogen. Hij ruikt heerlijk. Hij voelt goddelijk. Als het aan mij ligt blijf ik hier tot sluitingstijd zitten.
Lees ook: Sexy time - De grote Beer #2: 'Dat hij mijn verlangen heeft aangewakkerd is ongepast'
'Gaat het?' vraagt hij met een amicale ondertoon.
'Ja, sorry, ben gewoon geschrokken. Zo zie je maar, je bent precies op het juiste moment gekomen.'
Hij lacht.
'Ik ben nog niet klaar.'
Ik kan niet goed inschatten of hij het nog steeds heeft over de plank of over ons. Aan zijn blik te zien is hij meer gefocust op wat er voor hem staat dan met het boren van de gevaarlijke plank.
'Roep me als je iets nodig hebt,' zeg ik en loop weer terug naar de winkel bij het horen van de bel.
Een verloren toerist kijkt verveeld door de rekken en ik kan alleen maar denken aan het op slot doen van de deur en de man, die achter met zweet bloed en tranen staat te boren, te bespringen.
'Do you have this in my size?' vraagt de dame.
Ik knik vriendelijk.
'Let me get it for you. I'll be right back.'
Met grote passen begeef ik mij naar achteren. Hij is nergens te bekennen.
Vertwijfelt zoek ik door de items en vind de maat waar ik naar zocht. Snel draai ik mij om als ik plots oog in oog met hem sta. Hij is bijna een kop groter dan ik en ik deins terug van de schrik.
Zijn grote klauw vouwt zich om mijn onderrug.
'Dit wil ik sinds gisteren al doen. Mag ik?'
Hij blijft nu op een enkele millimeter van mij af en zijn adem kietelt mijn huid.
Maar dit kan niet, dit mág niet, dit is geen droom, dit is de realiteit. Ik moet nee zeggen. NEE. 1,2,3…
'Ja….!'
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))