Terwijl backpackers zoeken naar de ware betekenis van het bestaan, blijf ik bij de minibar en hete ober

Als er één soort vakantie is die Sarah niet kan begrijpen, dan is dat wel de backpackvakantie.

Het is zomer en dat betekent dat mijn hele Instagram weer vol staat met mensen die vrijwillig met een rugzak van zeventien kilo en een broek met afritsbare pijpen door Zuid-Amerika of Azië trekken. Het idee is altijd hetzelfde: jezelf vinden. Want je bent jezelf kwijtgeraakt in je veilige bubbel, met goedwerkende wifi en een fatsoenlijke douche. 

Ik ga niet liegen voor je: ik ben geen backpacker. Ik kan niet 'alles loslaten' en leven uit een rugzak. Ik wil mijn kleren pakken uit een kledingkast. En mijn idee van loslaten is normale poep en geen reizigersdiarree. Toch blijk ik een van de weinigen. Want als de temperatuur stijgt, verandert de identiteit van velen in 'reiziger'. In plaats van de iced matcha en een strak pakje zien we hangmatten, palmbomen en zonsondergangen. In plaats van Hello Fresh en zuurdesembrood zien we een authentieke lokale maaltijd en loszittende broeken. 

Ergens bekruipt me dan toch de vraag: wat is er mis met een vakantie waarin je met je luie bek in een ligstoel ligt met een boek en af en toe opstaat om je kontje in het koude water te dippen? Moet vakantie per se een zoektocht zijn? Moet je eruitzien alsof je drie dagen niet hebt geslapen om alleen maar te kunnen zeggen dat je de zonsopgang op een berg hebt gezien waar je drie uur voor hebt moeten hiken met de blaren op je hielen?

Misschien zit het hem daarin. De backpacker houdt van chaos en lekker alles op zijn beloop laten. Ik hou van controle. Ik struin van tevoren al alle sites af waar je lekker kan dineren, het beste kan ontbijten en waar je de grootste kannen pina colada kan bestellen. Waar de backpacker nieuwe mensen wil leren kennen die allemaal op soloreis zijn, ben ik lekker eenkennig en wil ik alleen met mijn vrienden zijn. 

Geef mij geen bergschoenen, maar een Uber die me afzet bij een wijnboer zodat ik de hele dag wijn kan slobberen en dan lekker rozig terug kan naar het hotel. Leg mij aan een zwembad zodat ik er alleen maar over na hoef te denken waar de zon het langst blijft. Ik wil foto's maken van mijn vrienden als ze weer zo hot als ze zijn aan het diner zitten. Ik wil tapas in de ochtend, en mijn mooiste pak aan in de nacht. 

Terwijl de backpackers weer op zoek gaan naar de ware betekenis van het bestaan in een Thais rijstveld of op een berg in Peru, blijf ik lekker op een plek met een minibar en een hete ober. Met heel misschien een boek. Over backpacken. Zodat ik het allemaal kan beleven vanaf mijn ligbed, met mijn knar in de zon en zonder blaren. Sue me. Fijne vakantie, lieve mensen.

Deze column komt uit &C's gloednieuwe zomerboek dat woensdag 11 juni in de winkels ligt. Meer van dit soort leuke schrijfsels? Ren dan gauw naar de winkels, of bestel 'm vast hier online:

Shop &C's Zomerboek nu hier!