Het leven is een pijpkaneel, iedereen zuigt eraan en krijgt zijn deel

De redactie vraagt al een aantal maanden naar een update van mijn liefdesleven. U vraagt, wij draaien. We zijn de moeilijkste niet.

Doe je gordel om, want het belooft weer een rit vol teleurstellingen te worden. Beeld je in, een druilerige studentenavond in Groningen. Ik, een vriend, een bruine kroeg en geen ruggengraat. Het is laat, koud en we hebben honger. Hier gaan we.

'Je hebt toch een vriend?'

'Ik? Nee.'

'Ja, dat zei je de vorige keer, toen ik om je nummer vroeg.'

'O, nee hoor, ik ben single.'

Ik sta in de rij voor een broodje Kwekkeboom-kroket nadat ik samen met die vriend had lopen rebelleren in Groningen, als de frietman besluit om mij op mijn woorden van de vorige keer te pakken. 

'Je zei dat je bezet was en dat je je nummer niet mocht geven, maar als je geen vriend hebt, vraag ik 'm gewoon weer, hoor.'

En hier gaat het dus mis. I mean, ik hou van mensen die volhouden, don't get me wrong. En ja, het is vleiend, en ja, het streelt mijn ego dat iemand mijn nummer wil. Maar als ik in je bek gelogen heb, en zonder een spier te verrekken zeg dat ik een vriend heb... Dan wordt het volgens mij tijd om het frietvet uit je ogen te halen, het in je frietpan te stoppen en voor mij een Kwekkeboom-kroket te bakken. 

Want ik mag mijn leugen even vergeten zijn door een Salmari-shotje te veel, ik weet nog dondersgoed waarom ik mijn nummer niet wilde geven. En die reden is heel simpel. Ik hoef je niet. Ik wil je niet. Laat me met rust. Leg je erbij neer. Je kan niet altijd zes gooien. 

Het leven is een pijpkaneel, iedereen zuigt eraan en krijgt zijn deel. En jouw deel is een telefoon zonder mijn nummer erin. Ja, ik heb gelogen. Dat mag niet, dat weet ik. Maar het was een leugentje om bestwil omdat we soms gewoon echt niet weten hoe the fuck we eronder uit moeten komen. Sorry not sorry. 

Dus zoals jullie allemaal weer kunnen lezen: het gaat van een leien dakje in liefdesland. Het loopt weer allemaal op rolletjes, het is weer smullen geblazen. Ze noemen me ook wel romcom-Janneh. En ja, jullie hebben gelijk, het is waar: ik klaag tegenover de hele goegemeente dat ik single ben, maar als iemand mijn nummer wil, zeg ik dat ik een vriend heb. Ik zit vol verrassingen. 

Maar het komt ook omdat ik steeds meer rust vind in het single-zijn. En dat ik niet aan de eerste de beste die een lekkere kroket kan bakken mijn nummer geef, wil niet zeggen dat ik het ongezellig zou vinden als er iemand zou zijn. Alleen heb ik geloof ik ook nog wel het een en ander op te lossen, en die focus daarop bevalt me wel. 

En ja, ik weet het: je hoeft niet alles alleen te doen en je kan ook met iemand samen zijn en je dingen oplossen. Maar voor nu wil ik gewoon dat iemand een kroket bakt en zijn mondje houdt.

Sarahs gloednieuwe column komt uit &C's nieuwste aprilnummer 'Copycatclub' die je vanaf morgen in de winkels haalt, en vanaf vandaag al hier bestelt:

Scoor &C's nieuwste editie hier!