Dominique heeft vijf dochters, waarvan twee tweelingen: 'Uitjes zijn een grote kostenpost'

Zes kinderen, twee tweelingen, een drieling, Irish twins of drie tweelingen. De ouders die we spraken voor &C's OhBaby! special runnen een groot gezin. Dominique IJsendorn en Alexander (45) zijn ouders van Sara en Julia (11), Isabel (9) en Evi en Liz (7).

Dominique (39): 'Mijn man liep laatst met de vijf meiden in een winkelcentrum. 'Goh, meneer, heeft u een kinderdagverblijf?' vroeg iemand. 'Nee,' zei hij trots, 'ze zijn allemaal van mij.' Die omaatjes daar vonden het helemaal prachtig. Ik voel veel dankbaarheid voor ons mooie gezin. Natuurlijk schrokken we even toen we hoorden dat we nog een tweeling zouden krijgen. 

Voor Sara en Julia hebben we drie jaar in een fertiliteitstraject gezeten. Bij de tweede zwangerschap en derde zwangerschap lukte het op natuurlijke wijze. Dat het weer een tweeling zou zijn, hadden we natuurlijk niet verwacht. Maar al snel kon ik schakelen: het heeft zo moeten zijn. Dit kunnen wij. Helaas hadden we net alle babyspullen voor een tweeling verkocht en moesten we alles weer opnieuw aanschaffen via Marktplaats.

De jongste tweeling is eeneiig, de oudste twee-eiig. Ik krijg weleens de vraag of we jongens hadden gewild, maar die nemen de meiden later vanzelf wel mee naar huis. Vaak krijgen we de standaardvragen naar ons hoofd geslingerd: 'Het zal wel druk zijn bij jullie thuis?' Of: 'Jullie hebben zeker ivf gehad?' Vooral die laatste vraag vind ik gek, ik vraag toch ook niet met welk standje jouw kind is verwekt? En het is heus niet alleen maar druk in huis. Het is vooral ook heel gezellig. De kinderen zijn echt een team samen. Ze doen elkaars haar, helpen elkaar aankleden, er is altijd een speelkameraadje. We krijgen liefde van de kinderen en dat keer vijf. 

Lees ook: Sanny is moeder van Irish twins: 'Je hebt twee baby's, maar niks loopt tegelijk'

Natuurlijk heb je momenten dat je er even helemaal doorheen zit. Het is niet altijd leuk. In het begin voelde ik me schuldig als ik een keer boos of verdrietig was. Het heeft lang geduurd voor we kinderen mochten krijgen, dus ik moest dankbaar en gelukkig zijn, vond ik. Maar dat is niet realistisch: het is soms gewoon heel zwaar. Uitjes zijn een grote kostenpost. We kunnen niet alles, met regelmaat naar de Efteling is te duur, maar we zijn wel een keer naar Disneyland Parijs geweest. Koppen tellen is een dagtaak in zo'n pretpark. En we zijn ook regelmatig de attractie zelf, met vijf van die blonde meiden. 

Als ze meegaan met klassenuitjes zijn we als de dood dat ze er eentje kwijtraken. Daarom hebben ze armbandjes met hun namen en onze telefoonnummers erop. Liz en Evi nemen de juf regelmatig in de maling en wisselen van bandjes. Stiekem hoop ik dat ze later elkaars proefwerken maken of voor elkaar gaan afrijden. Dat mag natuurlijk niet, maar ik geniet wel van dat idee.

Isabel zei laatst dat ze zich weleens eenzaam voelt. Want mama en papa hebben elkaar. Sara en Julia hebben elkaar. En Evi en Liz. We hebben haar gezegd hoe bijzonder ze is. Dat ze als enige in de buik zat. En dat haar verjaardag helemaal van haar is. Die hoeft ze met niemand anders te delen. 'Komt er nog een zusje of broertje bij?' vroeg ze. 'Nee, lieve schat,' zei ik. 'Dat zit er helaas niet in.' Uiteindelijk begreep ze dat ook wel.

Benieuwd naar de verhalen van de vier andere ouders met een bijzonder gezin? Dat lees je in &C's OhBaby! special die nu in de winkels ligt, of je bestelt 'm hier online:

Scoor &C's nieuwste special nu hier!