Door: Redactie
Het kerngezin de heilige graal? Welnee. De vijf vrouwen die we spraken voor &C's Oh Baby! special doen het moederschap (grotendeels) alleen, en hoe. 'Mijn familie vond dat wennen.' Eefje Peters is ondernemer en moeder van Milan (8).
Eefje (41): 'Ik ben lang vrijgezel geweest en heb veel gedatet. Ik val op mannen en vrouwen, voor mij is het gebaande pad sowieso al geen vanzelfsprekendheid. Op mijn drieëndertigste besloot ik dat ik solo moeder wilde worden. Mijn familie vond dat wennen. Ook vanuit bezorgdheid: hoe ga je dat doen dan? Maar daar dacht ik niet veel over na. Ik vertrouw sterk op mijn innerlijk kompas. Ik hoef niet altijd alles van tevoren te overzien, maar ik voel wanneer iets klopt en durf ervoor te gaan.
Op een dag vertelde ik een goede vriendin dat ik graag in mijn eentje een kind wilde krijgen. Zij en haar man hadden al twee kinderen van twaalf en negen en hadden al eens gesprekken gehad om een queerkoppel te helpen met hun kinderwens. Dat ging uiteindelijk niet door en ze vonden het een mooi idee om mij te kunnen helpen. We hebben alles tot in detail besproken. Ik ging de opvoeding alleen doen, maar we zouden elkaar wel regelmatig zien zodat het kind een band zou krijgen met de biologische vader. Daarna hebben we op eigen houtje de inseminatie gedaan. Zij gingen eerst naar boven, daarna ik, met een potje. Dat was wel even awkward, we hebben het er nooit meer over gehad. Gelukkig was het in één keer raak.
Hoewel ik heel zelfstandig ben, heb ik tijdens de zwangerschap toch wel iemand gemist. Er gebeurt zoveel met je lijf, dat had ik graag met iemand willen delen. Naar de echo's nam ik soms een goede vriend of mijn moeder mee. Bij de geslachtsecho was mijn oma er ook bij. Over de naam heb ik veel gepraat met mensen om me heen. Ik twijfelde tussen Joshua of Milan en eigenlijk was het bij iedereen meteen: Milan. Mijn moeder was bij de bevalling en is toen nog even bij me gebleven. Daarna vond ik dat ik het zelf moest doen. Ik had hiervoor gekozen, daar moest ik nu ook naar gaan handelen.
Vooral de nachten vond ik pittig. Milan sliep slecht, ik werkte vier dagen in de week en kon met niemand de nachtdiensten afwisselen. Gelukkig gunde ik mezelf vanaf zijn derde elke maandag een oppas en kon ik iets voor mezelf doen. Dan kwam er bijvoorbeeld een masseuse aan huis voor een ontspanningsmassage. Toen voelde dat al waardevol, maar pas later besefte ik hoe belangrijk het echt was. Ik raakte niet verloren in mijn moederrol, bleef ook gewoon Eefje.
Toen Milan één was, ben ik van Utrecht naar Maastricht verhuisd, terug naar mijn familie. Ik wilde dat hij opgroeit in de buurt van zijn opa's, oma's, tante en oom. Zodra Milan er was, was mijn familie ook volledig oké met mijn keuze om het alleen te doen. Met de komst van Milan veranderde onze band; ik ben mijn ouders op een andere manier gaan zien. We delen de liefde voor Milan. Het heeft ons dichter bij elkaar gebracht. Vorig jaar is mijn vader overleden, maar ik ben dankbaar dat we die tijd nog samen hebben meegemaakt.
Met die goede vriendin, haar man en hun kinderen gaan we soms samen een weekend weg. Op verjaardagen komen we altijd samen. Eens in de drie maanden slaapt Milan daar. Doordat ik het ouderschap alleen doe, is mijn band met Milan ontzettend sterk. Inmiddels heb ik een fijne relatie, en sinds een tijdje wonen we samen. We vormen een nieuw gezinnetje, maar de band tussen mij en Milan blijft extra bijzonder.'
Benieuwd naar de verhalen van de vier andere solo mama's? Hoe ze het aanpakken, wie hun steun-en-toeverlaat is en meer lees je in &C's Oh Baby! special die nu in de winkels ligt, maar je kunt 'm ook hier online bestellen:
Scoor &C's nieuwste Oh Baby! hier!
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))