Elaine raakte op haar zestiende in verwachting: 'Na die eerste echo wist ik: ik ga dit doen'

Van Ginny & Georgia tot Gilmore Girls en Jane the Virgin: we smullen van series over sterke moeder-dochterduo's. En niet toevallig worden die moeders vaak jong zwanger. Georgia was vijftien toen ze Ginny kreeg, Lorelai zestien bij de geboorte van Rory en ook Xiomara was pas zestien toen ze Jane kreeg. Maar hoe is het écht om zo jong moeder te worden? Elaine van den Berg weet er alles van, zij was zestien toen ze ontdekte dat ze zwanger was.

Elaine (25): 'Ik was eigenlijk niet verbaasd toen er twee streepjes op de test verschenen. Ik voelde het al aankomen. Twee maanden eerder was ik met mijn ouders op vakantie in Italië en mijn menstruatie bleef uit. Geen paniek, dacht ik toen nog. Ik had vaker een onregelmatige cyclus door het vele trainen voor de paardensport. Sjonge, vast weer te hard gesport, dacht ik. Pas toen ik ook de maand daarna niet ongesteld werd, ging er een belletje rinkelen. Zou het dan toch..? Ik wist dat een vriendin nog een test in huis had, dus die heb ik snel bij haar gehaald. En ja hoor. Thuis op de wc werd mijn vermoeden bevestigd. Ik was zwanger. Het was geen complete shock, maar ik raakte wel lichtelijk in paniek. Hoe ga ik dit mijn ouders vertellen? Wat betekent dit voor mijn toekomst? Ik kon daar pas echt over nadenken nádat ik het ze had verteld. Eerst opbiechten, daarna kwam de rest.

Ik besloot het niet aan de keukentafel te doen. Dat voelde zo zwaar en confronterend. Terwijl we met de paarden bezig waren, vertelde ik het. Dat voelde veiliger. Mijn ouders reageerden gelukkig ontzettend lief. Begripvol. Steunend. Ze maakten meteen duidelijk dat ze achter me zouden staan, wat ik ook zou besluiten. Dat haalde zoveel spanning bij me weg. Dankzij hen kon ik alles laten bezinken.'

'Blijf maar lekker veilig hier'
'Al vrij snel werd het me duidelijk dat ik dit kindje wilde houden. Ik voelde me zo verbonden met haar. Zodra ik mijn hand op mijn buik legde, dacht ik: blijf maar lekker veilig hier. Ineens ging ik voorzichtiger fietsen, alsof ik haar nu al wilde beschermen. Na die eerste echo was ik er honderd procent zeker van: ik ga dit doen. Ik heb haar zelf grootgebracht, maar ben gelukkig nooit alleen geweest. Bij de geboorte stonden mijn ouders aan mijn ziekenhuisbed. Eigenlijk reageerde iedereen in mijn omgeving positief.

Lees ook: Ryan werd vader op zijn zestiende: 'Ik dacht: loop ik weg of ga ik ervoor?'

Tijdens mijn zwangerschap heb ik mijn studie afgemaakt én daarna mijn eigen bedrijf in de paardensport opgezet. Ik heb na de geboorte van Sammy-Jo zelfs nog een vierjarige hbo-opleiding afgerond. Natuurlijk was het pittig. Er waren zat avonden dat ik moest leren voor een tentamen, terwijl zij net een slechte nacht had. Tegelijkertijd voelde het soms ook als een stok achter de deur. Oké, Sammy-Jo is van negen tot twaalf uur bij de opvang, dus in die tijd moet ik wel leren.

Sammy-Jo is inmiddels negen en ik heb nooit het gevoel gehad dat ik mijn jeugd heb gemist. Mijn ouders stimuleerden me om leuke dingen te blijven doen, om wél naar feestjes te gaan. Het enige verschil? Ik ging niet tot het gaatje. En na een avond uit moest ik gewoon weer thuis zijn. Daarnaast nam ik Sammy-Jo gezellig mee mee naar vriendinnen. Daardoor is ze nu super sociaal en kletst ze met iedereen.'

Nieuwe liefde
'Toch kom je als jonge moeder ook wel eens voor gekke situaties te staan. Toen Sammy-Jo een jaar vier was en op zwemles zat, kreeg ik de tip om samen met haar te oefenen. We gingen naar een openbaar zwembad en daar kreeg ik te horen dat kinderen alleen onder begeleiding van iemand van achttien of ouder naar binnen mochten. Eh, ze is mijn dochter.. Ik ben misschien jong, maar ik ben heus verantwoordelijk en laat haar niet zomaar verdrinken. Tegelijkertijd snap ik het ook wel — als iemand er jong uitziet, denk je niet meteen aan een moeder.

Lees ook: Karen is de eerste 'dierencrimefighter' van Nederland: 'Ik word regelmatig met de dood bedreigd'

Inmiddels is er ook weer een nieuwe liefde in mijn leven. Drie jaar geleden leerde ik Ramon kennen. Hij wist dat ik moeder zag en reageerde daar gelijk positief op. Hij zag het niet als een 'last', maar juist als een leuk extraatje. Natuurlijk vond ik het spannend om hem voor te stellen aan Sammy-Jo. Maar toen ik hem meenam naar haar hockeytraining, klikte het meteen. Sinds een jaar wonen we samen. En… ik ben opnieuw zwanger.

Sammy-Jo kan niet wachten om grote zus te worden. Als ik me niet lekker voel, komt ze meteen even checken of de baby nog oké is. Ze oefent al met haar pop in het bedje van haar zusje. Deze zwangerschap is echt totaal anders dan tien jaar geleden. Niet alleen omdat het nu een bewuste keuze is, maar ook omdat ik het samen kan doen met Ramon. Samen naar een echo, samen fantaseren over later. Dat is nieuw voor mij. Maar jong moeder worden heeft óók z'n voordelen. Als het me gegeven is, mag ik hopelijk nog heel wat jaren samen met Sammy-Jo beleven. Hoe mooi is dat?'