Na haar eerste kind kreeg Willemijn een drieling: 'Ze vroegen of ik niet een of twee embryo's wilde laten weghalen'

Zes kinderen, twee tweelingen, een drieling, Irish twins of drie tweelingen. De ouders die we spraken voor &C's OhBaby! special runnen een groot gezin. Willemijn Bosgraaf en Koen (35) zijn ouders van Bjorn (13) en Pip, Fos en Riv (7).

Willemijn (38): 'Bij Bjorn was ik meteen zwanger. We twijfelden over een tweede, maar gingen ervoor. Na een jaar proberen was het nog steeds niet gelukt en kwamen we in een IUI-traject. De kans op een tweeling is dan groter, maar nog steeds maar vier procent. Wat is nou vier procent? Zo dachten we. Tot we tijdens de eerste echo hoorden dat het er niet een, niet twee, maar drie waren. Een drieling. Het was een shock. Mijn man en ik hebben minutenlang niks gezegd. 

Na de afspraak barstte ik in huilen uit. Hoe gaan we dit allemaal doen? Lukt dit financieel? We moeten een nieuwe auto. Het huis is te klein. In het ziekenhuis werd ik bang gemaakt. Er was een kans op vroeggeboorte. Complicaties. Ze praatten over reductie: of ik niet een of twee embryo's wilde laten weghalen. Maar dat was voor ons absoluut geen optie. Ondanks de shock waren alle baby'tjes meer dan gewenst.

Met 34 weken zijn ze met een keizersnede ter wereld gekomen. Toen ik ze alle drie op mijn borst had, was ik heel blij. Maar ik zat ook vol ongeloof: heeft dat in mijn buik gepast? Zijn we nu opeens een gezin van zes? Vooral de eerste paar jaar waren pittig. Mijn man heeft een eigen bedrijf en werkt meer dan fulltime, de meeste zorg doe ik. Het was lopendebandwerk: voeden, in bed leggen, uit bed halen, voeden, en dat keer drie. Gelukkig hebben we hulp van opa's, oma's en vrienden. 

Lees ook: Roxanne is alleenstaande moeder van zes kinderen: ''Wat is nou een papa?' vroeg een van de kinderen laatst'

Inmiddels gaan Pip, Fos en Riv naar de basisschool en heb ik meer ademruimte. Al blijft het aanpoten. Ik ben moeder, manager en politieagent. De agenda is heilig in huis. Het is veel geregel, plannen en vooruitdenken: naar school brengen, ophalen, zwemles, sportclubs, speelafspraken. Cliché, maar waar: je krijgt er ook veel voor terug. 

Het is heel gezellig in huis. Dat huis zijn we nu ook aan het uitbouwen: qua grootte wordt het verdubbeld. We wonen in een klein dorp in Groningen en de zaken gaan goed, dus we hebben geluk dat dat kan. Nu staat er een achtpersoons eettafel in de woonkamer die de hele ruimte in beslag neemt. Hierna hebben we een woonkeuken van vijftig vierkante meter en nog een apart woongedeelte. Alle kinderen krijgen hun eigen slaapkamer. 

Had mij tien jaar geleden gezegd dat ik zo'n groot gezin zou hebben, en ik had je voor gek verklaard. Inmiddels vind ik het het leukste wat er is. Hun band is fantastisch. Aan één blik naar elkaar hebben ze genoeg. Ze zijn ook dol op hun grote broer, hun voorbeeld. Bjorn was zes toen er drie baby's bij kwamen, maar we hebben hem vanaf het begin overal bij betrokken, zoals het eerste hapje geven. Daardoor hebben ze een sterke band. Vaak krijgt Bjorn de vraag: 'Jij bent toch de broer van de drieling?' Nee, zegt hij dan. Ik ben de broer van Pip, Fos en Riv. En zo is het maar net.'

Benieuwd naar de verhalen van de vier andere ouders met een bijzonder gezin? Dat lees je in &C's OhBaby! special die nu in de winkels ligt, of je bestelt 'm hier online:

Scoor &C's nieuwste special nu hier!