Zlata heeft zeven kinderen, waarvan drie tweelingen: 'We hebben het niet zo gepland'

Zes kinderen, twee tweelingen, een drieling, Irish twins of drie tweelingen. De ouders die we spraken voor &C's OhBaby! special runnen een groot gezin. Zlata Ihou-Brouwer en Manu (43) zijn ouders van Louise en Victor (5), Tristan (4), Isabella en Catharina (2) en Felice en Filip (0).

Zlata (39): 'Ik ben onlangs bevallen van een derde tweeling. Mensen in het ziekenhuis zeiden: 'Och, wat leuk, een jongen en een meisje, dan ben je meteen klaar.' Ik dacht: je moest eens weten, thuis zitten er nog vijf. Een derde tweeling vonden wij helemaal prima. Gezellig zelfs. We zeiden tegen elkaar: 'Als het er één wordt, wordt het een makkie.' Met twee is het toch harder werken, maar we zijn het inmiddels wel gewend. 

Ik heb nooit de wens voor een groot gezin gehad. Ik ben enig kind, mijn moeder is enig kind. Vriendinnen hadden hoogstens één zus of broer. In Europa is een groot gezin allang niet meer de norm. Voor mijn man, die uit Togo komt, wel. Maar we hebben het niet zo gepland. Vijf kids vonden we zo gezellig, dat we er nog een keer voor gingen.

Gelukkig krijgen we zelden negatieve reacties. Mensen zeggen vaak: 'Wat mooi, zo'n groot gezin, maar ik zou het zelf nooit willen.' Dat kan ik wel begrijpen. Het is natuurlijk ook een drukke bedoening. Thuis lijkt het altijd op een kinderfeestje. Soms ben ik wel jaloers op vriendinnen, als ik zie dat ze hulp krijgen van hun ouders. Wij hebben helaas geen ouders die kunnen helpen. Wel hebben we een vaste oppas. Als we uit de kraamtijd zijn, gaan we date-momenten inplannen, het liefst luxe uit lunchen als onze oppas er overdag is. 

Lees ook: Tess staat altijd tiptop op het schoolplein: ''Ga je naar een bruiloft?' vragen mensen dan'

Met twee kersverse baby's hebben mijn man en ik op dit moment een chronisch slaaptekort. Overdag hebben we ook geen moment rust, dan zijn er zeven kids die onze aandacht nodig hebben. En toch: mijn buurvrouw heeft één kind, maar als zij met haar kind in de speeltuin is, heeft ze het drukker dan ik. Mijn kinderen vermaken zich wel. Dat vind ik zo leuk aan een groot gezin: ze hebben altijd elkaar.

De oudste tweeling gaat nu naar school. Ten opzichte van vriendjes zijn ze sociaal sterk, makkelijk in de omgang en geen doelwit voor pesterijen. Op het schoolplein verontschuldigen sommige moeders zich: 'Ik had ook wel meer kinderen gewild.' Daarna volgen vaak praktische redenen waarom het niet is gelukt. Ik denk: als je het echt wil, dan lukt het praktisch wel. Ik werk nog steeds, parttime, als viooldocent. Mijn man heeft de afgelopen jaren grote stappen gemaakt in zijn carrière. Ons grote gezin is zijn drive, zijn motivatie om een tandje bij te zetten. Je gaat creatiever denken. 

Wij wonen in een drive-inwoning, een grote blokkendoos waarbij je aan alle kanten nog kunt uitbouwen. Voor nu slapen de oudste vijf op één grote kamer met een driepersoons stapelbed en twee ledikanten. In de toekomst willen we uitbouwen: de lucht in en een verdieping erbij voor twee extra slaapkamers, een extra badkamer en wellicht ook nog een extra grote werk- of studeerkamer. Nu vinden die kleintjes het gezellig bij elkaar, als ze straks pubers zijn en meer privacy nodig hebben, willen ze misschien wel anders. Verhuizen is altijd nog een optie.'

Benieuwd naar de verhalen van de vier andere ouders met een groot gezin? Dat lees je in &C's OhBaby! special die nu in de winkels ligt, of je bestelt 'm hier online:

Scoor &C's nieuwste special nu hier!