Wat verloskundigen zoal meemaken pt. 2: 'Ik wist meteen: dit is geen vruchtwater, dit is sperma'

Het werk van een verloskundige heeft heel onverwachte kanten. 'Gewoon, mijn duimstok voor de opening gehouden. Staat zeven centimeter open.'

Het klinkt romantisch: nieuw leven, tranen van geluk, babygeur opsnuiven en veel beschuit met muisjes. Maar achter die serene geboortedroom schuilt een vak vol nachtelijke chaos, naakte mannen, spuitende slangen en geurige gênantheid. De experts onthullen.

Ze voelde nattigheid
Soms komt paniek uit onverwachte hoek. Zoals bij een cliënte die in alle vroegte belde omdat haar bed doorweekt was - de vliezen moesten wel gebroken zijn. 'We stonden al klaar voor een dreigende vroeggeboorte,' vertelt een verloskundige. 'Tot we zagen dat het niet om vruchtwater ging, maar om een lek waterbed. De man ging beteuterd een rol duct-tape halen - de baby kwam een week later pas.'

Lees ook: Wat verloskundigen zoal meemaken? 'Toen het persen begon, kwam er geen baby, maar bonen'

Watergeboorte of waterballet?
Vera heeft goede ervaringen met badbevallingen. Zo goed zelfs, dat zij en haar collega's een bevalbad aanschaften om te verhuren. Tot die ene keer: het bad stond keurig opgezet in de woonkamer, klaar voor de start. Alleen schoot de waterslang bij het vullen ineens los… Binnen een paar seconden veranderde de woonkamer in een waterparadijs: meubels doorweekt, televisie nat, hond gevlucht. De cliënte zei droog: 'Nou ja, als m'n vliezen nu breken maakt het ook niet meer uit.' De verzekering had dit soort schade nog niet eerder voorbij zien komen. Het bad is sindsdien niet meer verhuurd.

Altijd lachen met lachgas
Bettina: 'Ze was al uren aan het bevallen en zat inmiddels flink in een weeënroes. Het snufje lachgas dat ze had gehad, hielp misschien ook wat mee. Midden in een perswee greep ze haar partner bij de arm, keek hem recht aan en riep met volle overtuiging: 'JEFFREY, HOU MIJN HAND VAST!' Iedereen in de kamer verstijfde. Haar partner heette Thomas. Thomas vroeg: 'Wie is Jeffrey?' Zij, half van de wereld: 'M'n ex. Die was wél goed met pijn!' Thomas is later alsnog bijgekomen. Van de schrik én van het lachen.

Vruchtwater of sperma?
Vrijen om de bevalling op gang te helpen: goedbedoeld advies, met soms gênante gevolgen. 'Ik kreeg een belletje van een vrouw die dacht dat haar vliezen gebroken waren,' vertelt een verloskundige. 'Ik rook aan het maandverbandje - ja, dat doen we dus - en wist meteen: dit is geen vruchtwater, dit is sperma. Haar man stond erbij, en kleurde van oor tot oor. Ze hadden mijn tip heel serieus genomen.'

Lees ook: Gepakt door de moedermaffia: 'Stoppen met borstvoeding? Schande, flesvoeding is vergif'

De tang van tante Annie
Een situatie die elke verloskundige herkent: iedereen wil haar eigen bevallingsverhaal met je delen. Vooral op kringverjaardagen waar tantes en ooms het hoogste woord hebben. Niet zelden zit je opgescheept met tante Annie, die uitgebreid haar tangverlossing in 1971 uit de doeken doet. Tegen de tijd dat je aan je tweede blokje kaas toe bent, weet je tot in detail hoe moeizaam haar hechtingen zijn genezen. Verloskundige Julia vat het zo samen: 'De bevalling is voor sommige mensen gewoon een levenslang familieverhaal. Je komt er niet onderuit. Stil luisteren helpt. En snel naar de wc ontsnappen.'

Met de duimstok
Sommige vaders zijn tijdens de zwangerschap opvallend afwezig, maar voelen zich tijdens de bevalling ineens héél betrokken. Zo ook de man die nooit mee was geweest naar de controles of cursus, maar tijdens het bevallingsbelletje plots professioneel klonk: 'Ze heeft zeven centimeter ontsluiting.' De verloskundige dacht even met een collega te spreken, tot ze vroeg hoe hij dat precies wist. 'Gewoon, mijn duimstok voor de opening gehouden. Staat zeven centimeter open.' Met gierende banden reed ze erheen - nét op tijd om de baby op te vangen. Bij de volgende zwangerschap kreeg hij het dringende advies om iets eerder te bellen. En de duimstok? Die mocht in de gereedschapskist blijven.

Baby met een oorbel
Tijdens een bevalling ontdekte Inez dat de barende een piercing had... op een zeer intieme plek. Voor de zekerheid wilde ze hem vóór de persfase verwijderen, maar het sieraad zat muurvast. Ze belde de technische dienst van het ziekenhuis voor een tangetje. De man aan de lijn stelde nog voor 'even zelf te komen kijken', maar toen hij hoorde waar de tang voor nodig was, bracht hij het gereedschap keurig naar de koffiekamer en verdween zo snel als kon. De baby kwam zonder problemen, de tang is teruggebracht, en ze hebben er in de kraamtijd nog flink om gelachen.

Smul je van deze verhalen? Je leest de andere 6 ook in het complete verhaal uit &C's Oh Baby! special, maar je vindt er nog véél meer verhalen om bij te lachen, huilen of allebei. Het blad ligt nu in de winkels, maar je bestelt 'm ook online - doe je hier:

Scoor &C's nieuwste Oh Baby! hier!