Door: Redactie
In 'Aan/uit' vertelt elke maand iemand over de periode waarin hun relatie aanging, en hoe deze vervolgens weer uitging. Ellis (39) droomde van een gezin met haar rijke én getrouwde liefde van haar leven. Maar die droom viel keihard in duigen.
AAN
'Ik was 29 en werkte als taxateur voor een veilinghuis. Stefan, een Zwitserse cliënt, had me ingehuurd om de all-in limiet te bepalen voor een schilderij dat in Zürich geveild zou worden. Hij zat bij het raam. Tweedcolbert, preppy maar jongensachtig. Hij was acht jaar ouder dan ik en ook hij reisde veel als medewerker van een hotelgroep. Ik vond hem intrigerend. Prikkelend. Onalledaags. Toen hij voorstelde om een paar dagen later in Amsterdam koffie te gaan drinken, wist ik niet hoe snel ik ja moest zeggen. Tijdens die eerste echte date, vertelde hij dat hij getrouwd was en twee kinderen had. Dat was het. Dacht ik.
Diezelfde avond appte hij al. 'Ik kan je niet vergeten.' Natuurlijk heb ik lang getwijfeld. Wilde ik een homewrecker zijn? Maar toen we twee maanden later allebei tegelijkertijd in Parijs waren, spraken we weer af. Het was niet tegen te houden. Ik keek hem aan en trilde van verlangen. Hij biechtte op dat hij die eerste keer speciaal voor mij naar Amsterdam was gevlogen. Die avond hadden we voor het eerst seks. Ik viel voor zijn kalmte. Zijn goede manieren. Zijn pretogen als hij iets voor me had geregeld om me te plezieren. Met hem gingen deuren voor me open.
Ik weet nog dat we een keer in een helikopter landden op het dak van het Peninsula-hotel in Hongkong. Het personeel stond knipmessend klaar. Hij kocht luxe cadeaus voor me. Een horloge van Cartier. Lingerie van La Perla. 'Jij bent mijn prinses en ik kan het makkelijk missen,' lachte hij dan. Hij was iemand die dingen regelde. Als ik op reis ziek werd, liet hij een arts komen. Als ik mijn oordopjes kwijt was, lagen er nieuwe. Hij was een prima minnaar. Niet uitmuntend, maar wel oprecht. Hij vond het belangrijk dat ik aan mijn trekken kwam. Soms waren we veertien uur samen in dezelfde stad. Soms een week. In een restaurant met arrogante bediening renden we weg zonder te betalen. In een andere zaak gaf hij een jongen vijfhonderd euro fooi voor een ring. En hoewel ik nooit verwachtte dat hij zijn vrouw zou verlaten, hoopte ik het wel.
Na een jaar wist ik precies wanneer ik hem kon bellen. Na drie jaar kende ik de namen van zijn kinderen en hun trainingstijden en lievelingssnacks. En na vijf jaar wist ik ook de namen van zijn vrienden en kende ik zijn 'bestie', die overigens een Deens model als maîtresse had. Als we het over zijn vrouw hadden, noemden we haar Q, van Queen. Ik was zijn prinses. Ik was zo verliefd dat het leek of ik vierentwintig uur per dag aan de paddo's zat.'
UIT
'Na twee jaar ontdekte ik dat hij geen medewerker was, maar 'chairman' van de hotelketen. Die keer dat we zonder betalen waren weggeglipt in het restaurant: het was van hém. 'Waarom ga je niet minder werken?' vroeg hij toen ik vertelde dat mijn baan en onze reizen steeds lastiger te combineren werden. 'Ik zal voor je zorgen en zo kan ik je vaker zien.' Ik nam ontslag en werd freelancer. Hij stortte maandgeld op mijn rekening: tweemaal mijn salaris. Ik was altijd erg zelfstandig geweest. Nu had ik rust en ruimte voor hem en tijd om mijn eigen netwerk in stand te houden.
Iedereen om me heen wist dat ik een latrelatie had met een rijke man. Dat hij getrouwd was, vertelde ik niet. Eén vriendin heeft hem ontmoet. Verder heb ik hem aan niemand voorgesteld. Ik kon me Stefan in zijn maatpak met zijn verfijnde manieren niet voorstellen bij mijn ouders op hun Seats and sofas-bank. Daarom hield ik hem voor mezelf. Wij wisten wat we aan elkaar hadden. En ook dat als zijn vrouw er niet was geweest, ik zijn ring zou dragen. Zelfs het personeel in zijn hotels sprak mij aan met zijn achternaam.
Lees ook: Dagboek van een vreemdganger: 'Het klinkt egoïstisch misschien, maar ik gun het mezelf'
We waren zeven jaar samen, ik was inmiddels 36, toen het begon te knagen. Dit leven met Stefan, mijn grote liefde, sneed me af van mijn andere verlangen: een gezin. Een kind. Ik begon erover. Hij zei: 'Ik ben klaar met baby’s. Mijn kinderen zijn al tieners.' En: 'Dit gaat ons breken.' Ik lachte zijn opmerking weg en vermeed daarna het onderwerp. Ik werd jaloers. Sommige vriendinnen kregen intussen hun tweede of derde. Hij begon vragen te stellen over mijn cyclus. Een halfjaar later vertelde hij dat hij een vasectomie had gehad. Hij zei het pas na de ingreep en dat voelde als verraad. Hij had deze beslissing alleen genomen en mijn gevoelens daarmee totaal overruled. Langzaam besefte ik dat het alleen een 'ons' was als het hem uitkwam. Als ik iets belangrijks had, kon hij enorm zeuren of ik naar hem toe vloog. Als ik praatte over mijn werk, vertelde hij over zijn oudste die afstudeerde. Het brak me. Ik zou die momenten nooit meemaken. Ik werd nijdiger. Zuurder. Ik had mijn dromen opgegeven voor een man die oprecht van me hield, maar die me mijn mooiste jaren had afgenomen.
Als we bij elkaar waren, zat er zo’n knoop in mijn buik dat ik ’s nachts de toiletpotten van de veel te dure hotels onderkotste. 'Ik wil niet zonder je,' zei hij toen ik het uiteindelijk afkapte. Nog een halfjaar heeft hij geprobeerd me over te halen om terug te komen. Hij gaf me geld, voor 'wat hij van me had afgenomen'. Elf jaar hadden we een 'long term commitment', een échte relatie. En nu had ik hem laten gaan. Ik wilde geen prinses meer zijn. Ik wilde niet meer als ik 's nachts wakker werd en hem hoorde ademen, kotsend van eenzaamheid boven die pot hangen.
Deze zomer word ik veertig. Ik ben niet zielig. Ik heb een baan en een prima salaris. Stefan stuurt soms nog een mail. Ik mail terug, maar afspreken of bellen wil ik niet meer. Te pijnlijk. Ik heb spijt van die jaren. Niet van hém. Het is geen spijt van de liefde die we deelden, want die was oprecht. De echte spijt komt doordat ik niemand om me heen heb die praat over 'ons' als het over morgen gaat.'
De nieuwste &C shop je hier
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))