Het leed dat 'dating apps' heet: tijd om weer in 't echt liefde te vinden, maar hoe?

Na dik tien jaar swipen, snakken steeds meer singles naar een flirt of verliefdheid 'in het wild'. Tijd om de hengel in eigen hand te nemen, betoogt journalist Lizzy van Hees, die de apps voorgoed uitzwaaide.

Toen ik vorig jaar besloot een podcast over het singleleven te maken, vond ik het ook een goed moment om alle datingapps voor eens en voor altijd van mijn telefoon te kieperen. Wat hadden ze me nou eigenlijk netto opgeleverd na ruim tien jaar? Precies: een lamme duim. Nou moet ik toegeven dat Tinder, Happn, Bumble, Raya, Inner Circle, Feeld én Hinge al vaker de weg naar mijn digitale prullenmand hadden gevonden. Maar eens in de zoveel maanden krabbelde ik toch weer terug.

Lees ook: Als ik nog één gast op Tinder met een zelf gevangen snoek zie staan, draai ik door

Noem het zwak vlees, naïviteit of hopeloos romantisch. Op een gegeven moment heb ik - bij wijze van efficiëntie - zelfs een speciaal mapje op mijn telefoon gemaakt met flatterend fotomateriaal. Easy access voor als de romantische nood weer eens hoog was.

Circle of life... eh, love
Ook Lot (36) herkent het op-en-neren. 'Tot november heb ik af en toe op datingapps gezeten, en dan ging ik er weer af. Heel eerlijk: ik heb nog nooit een leuke date gehad via zo'n app. Ik heb het idee dat ik als fetisj word gezien omdat ik een Afrikaanse vrouw ben. Op een onenightstand zit ik niet te wachten en op vrijdagavond drink ik liever een glas goede champagne thuis dan dat ik op een saaie date zit met iemand. Al dat geforceerde chatten ook, in de praktijk is het vaak tijdverspilling.'

Natuurlijk zijn er ook succesverhalen te vinden: ik heb zelf ook echt weleens een leuke date gehad. Maar wegen die kleine meevallers ook op tegen de beslommeringen die erbij komen kijken? Onderzoek wijst uit dat mensen gemiddeld 38 uur swipen voor één fysieke date. Dat is evenveel als een werkweek van een fulltimebaan. Auw.

Liefde op bestelling
Waarom zouden we onze vingers er dan nog aan branden? Omdat datingapps in essentie hyper romantisch zijn en als geen ander onze fantasie voeden. Dat begint al met die zogenaamde beloftes. Neem Hinge, die de slogan 'designed to be deleted' adopteerde, alsof de app precies zo gebouwd is om jou zo snel mogelijk aan een lief te helpen. Of denk aan de meldingen die je krijgt over alle singles die geïnteresseerd in je zijn. Ideaal voer voor onze tere ego's. En zolang we veilig thuis vanaf de bank zitten te swipen, kunnen we al onze verlangens over the one op een voornaam en die paar foto's projecteren. Maar met echte liefde heeft het in dat stadium weinig te maken.

Lees ook: Hoe bedoel je dating apps werken niet? Deze beroemde koppels ontmoetten elkaar online

Kun je nagaan dat alle gegadigden óók weer een heel setje verlangens op jou projecteren. En dan moet het ook nog eens een match zijn in 't echt. Ik vraag me af wat wiskundigen zouden zeggen over deze kansberekening. Zelf heb ik een keer drie weken lang gechat met een knappe fransoos, die net zo graag naar musea ging als ik, en ondertussen Shakespeareaanse verzen oplepelde alsof het niets was. Vlak voor we elkaar eindelijk in het echt zouden ontmoeten, stuurde hij als grapje dat de ring al uitgezocht was. En wat denk je? Krekels. Het gesprek tijdens de date verliep zo stroef. Dat hele romantische kaartenhuis, dat we beiden wekenlang hadden opgebouwd, stortte binnen een halfuur compleet in.

Uit- en opgebrand
Volgens liefdesprofessor Tila Pronk verdient die 38 uur swipen een korreltje zout. 'Het gaat hier over een gemiddelde, omdat het bij heel veel gebruikers überhaupt nooit van een date komt. Maar er zijn net zo goed mensen die wél efficiënt daten.' Toch ziet ook zij mogelijke bezwaren. In haar boek Liefde verandert – en dat is goed nieuws, ook voor jou beschrijft ze dat datingapps slim inspelen op de misvatting dat ons leven maakbaar is. 

In de praktijk leiden ze daarom vaak tot frustratie. Die frustratie is ook op de beurs te bespeuren. 'Datingapps hebben nog steeds miljoenen gebruikers wereldwijd, maar als je specifiek naar groei kijkt, is de rek er wel een beetje uit,' aldus Pronk. Daarnaast gonst er ook onder gebruikers steeds meer ontevredenheid: 'De onlinedatingindustrie is over haar hoogtepunt heen,' kopte NOS nog afgelopen zomer. En volgens Het Financiele Dagblad zijn het vooral de betaalde abonnementen die gebruikers steeds vaker zat zijn. Steeds meer gen Z'ers zijn de apps liever kwijt dan rijk, en dan met name de vrouwen. Zo liet een enquête van Bumble zien dat zeventig procent van de vrouwen zelfs een datingapp-burn-out ervaart. Ook ik herken de frustratie van urenlang swipen gevolgd door stroperige gesprekken. Al zijn er ook zeker mannen die dat gevoel herkennen. 

Man-vrouwverschillen
Blijkbaar bestaat er ook zoiets als té veel keuze, legt Pronk uit: 'Tijdens een gemiddelde swipe-sessie word je blootgesteld aan zo'n 140 nieuwe profielen. Probeer dat aantal eens op je in te laten werken. Als je zo veel mogelijke partners zou ontmoeten op vrijdagavond, in één kroeg nota bene, zou je compleet overweldigd raken.' Die overdaad aan opties klinkt dus wel veelbelovend, alsof er een hele wereld aan potentiële lovers binnen handbereik ligt, maar in de praktijk kunnen we die hoeveelheid helemaal niet aan. 'Door die megalomane stroom aan profielen schieten we in de afwijzingsmodus, want snel oordelen betekent in de praktijk vaak negatief oordelen.'

Lees ook: Verhoog je slagingskans op de datingapps met de verbrand-de-hooibaal-vind-de-naald-methode

Vooral vrouwen zijn mega kritisch, weet de liefdesprofessor uit eigen onderzoek, zowel online als offline. Daarnaast is zo'n tachtig procent van de gebruikers op een app als Tinder man, versus een schamele twintig procent vrouwelijke gebruikers. 'Vrouwen zijn niet alleen in de minderheid, de kans dat een vrouw naar rechts swipet is ook nog eens niet veel groter dan vijf procent. Mannen zijn in de grote meerderheid, en de kans dat ze een like geven is ook veel hoger.'

In de praktijk zorgt dit bij beide partijen voor frustratie, vervolgt Pronk. 'Mannen zijn geneigd om bijna iedereen naar rechts te swipen in de hoop er een paar matches uit te slepen.' Roeland* (35) bevestigt dit: 'Het is als hagelschieten en als dikke man sluit je helemaal  achteraan in de rij. Ik like bijna iedereen die ik tegenkom en dan nog duurt het vaak uren voor ik één match heb. Voor nu heb ik de conclusie getrokken dat ik beter kan focussen op mijn vrienden en leuke hobby's. Wie weet kom ik dan vanzelf iemand tegen.' De mannen die wél beet hebben, besluiten daarna pas welke match daadwerkelijk een bericht verdient, constateert Pronk. 'Vrouwen zijn weliswaar kritisch op voorhand, maar voelen zich vervolgens afgewezen als ze een match hebben die geen bericht stuurt of niet reageert.'

Benieuwd hoe de online dating-wereld het flirten in het echt moeilijker maakt, wat het voordeel is van daten zonder apps en welke tips je daarvoor kunt toepassen? Het hele verhaal lees je in het dating dossier (inclusief fun facts over daten en vier mensen die een Tinder Trauma hebben meegemaakt) lees je in &C's aprilnummer dat nu in de winkels ligt, of bestel 'm hier online:

Scoor &C's nieuwste editie hier!

* Roeland is een pseudoniem.