Door: Anne van Aartrijk
Het traditionele kerstdiner met familie? Gezellig - maar niet voor iedereen heilig. Sommige mensen kiezen voor een heel eigen invulling van de feestdagen. Zoals Koike Hess die in 2015 het initiatief Iedereen Kerst op en sindsdien organiseert, waarin hij gratis diners organiseert voor iedereen die met kerst behoefte heeft aan samenzijn. Dit jaar verwacht hij vijfhonderd mensen.
Koike (37): 'Een warm buurtfeest waar iedereen welkom is, daar zou je Iedereen Kerst mee kunnen vergelijken. Het idee ontstond tien jaar geleden, toen Nederland op een piek zat qua vluchtelingenstroom. Om me heen hoorde ik mensen klagen: 'Zij krijgen alles, en wij krijgen niks.' Wie zijn zij, dacht ik, en wat krijgen ze precies? Het is niet alsof de Kerstman van alles uitdeelt.
Bovendien zijn de mensen die klagen vaak de mensen die zelf nooit iets weggeven. Als een vorm van protest begon ik Iedereen Kerst. Ik wilde laten zien dat je, in plaats van te zeuren, je ook kan inzetten voor anderen. Kerst leek me een goed moment. Zelf heb ik een fijne thuisbasis gehad, maar dat geldt niet voor iedereen. Met kerst is dat extra voelbaar.
Het begon met een gratis diner voor dak- en thuislozen, omdat zij me een afgekaderde groep leken die er in ieder geval baat bij zou hebben. Met een vriend regelde ik een restaurant dat toch dicht was op eerste kerstdag, en vrijwilligers om te koken en te bedienen. Eén beeld kan ik me nog goed herinneren van die eerste avond: een dakloos stel, dat romantisch aan tafel zat en opvallend lang over hun driegangendiner deed, door tussendoor steeds te roken. Ik zag hoe verliefd ze waren, op elkaar en op de avond, en voor even nergens anders over nadachten.
Dat wij hen een ervaring konden geven die ze anders niet hadden gehad, een stukje menselijkheid, raakte me. Toen wist ik: ik blijf dit zo lang mogelijk doen. Inmiddels zijn er vier restaurants en een heleboel vrijwilligers aangehaakt en verzorgen we diners voor honderden mensen. De doelgroep is verbreed tot iedereen die kerst met een ander wil vieren, omdat ik over de jaren heb gemerkt: eenzaamheid is veel wijder verspreid dan je denkt.
De sfeer is altijd goed. Als je er gezamenlijk alle tijd en liefde in stopt die je hebt, dan voelen mensen dat. Het gaat niet om ‘kijk ons eens goed zijn’ en ‘kijk hen eens zielig zijn,' het gaat erom dat we een gezellige avond hebben. De gasten én de vrijwilligers.
Lees ook: Simone gaat elke kerst op singlereis ‘Ik hoef me niet te verantwoorden’
Iedereen Kerst heeft niet alleen tot mooie reacties geleid, zoals mensen die me een knuffel geven op straat of vertellen dat het contact ze moed geeft, maar ook tot bijzondere banden. Met Robbert bijvoorbeeld, een vrijwilliger van het eerste uur. Hij was destijds dakloos, zag ons een evenement opzetten en zei: 'Jullie hebben geen idee wat jullie aan het doen zijn.' Hij sloot zich bij ons aan en hielp ons mensen benaderen.
Sindsdien is hij er altijd bij geweest en een goede vriend van me geworden. Op het eerste gezicht hebben we niets met elkaar gemeen: hij was een oudere, witte man, ik ben twintig jaar jonger en donker. In de sportschool zouden we nog niet met elkaar in contact komen, maar door Iedereen Kerst werden we vrienden.
Tweeënhalf jaar geleden is hij helaas overleden. Ik was erbij toen ze hem in lieten slapen. Iedereen Kerst heeft me geleerd: als je openstaat voor elkaar en een paar lagen afpelt, kan er zo’n mooie band ontstaan. Zelfs als je niets gemeen lijkt te hebben. Dat besef maakt de wereld minder eng.'
Wil je meer verhalen lezen van mensen met bijzondere kersttradities? Dat kan in de nieuwe &C die nu in de winkels ligt. Je kunt ’m ook online scoren - dat doe je hier.
Shop &C's nieuwste editie hier
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))