Merel zette Club Rauw op voor jonge mensen die rouwen: 'Veel van ons zijn op zoek naar verbinding'

Merel Beks verloor haar moeder toen ze vier jaar oud was. Haar vader overleed plotseling in 2022. Hoe ga je om met zo'n groot verlies als je zelf volle bak in het leven staat? In haar zoektocht zette ze Club Rauw op: een community voor leeftijdsgenoten die iemand hebben verloren. 'Ik wil rouwen minder rauw maken.'

Merel (30): 'Nadat mijn vader overleed, merkte ik dat het voor mijn leeftijdgenoten lastig was om over rouw te praten. Het is niet iets waarbij mensen denken: daar gaan we het lekker aan de eettafel over hebben. Het is een taboe. Dat komt ook doordat veel mensen in deze leeftijdscategorie nog niet te maken hebben gekregen met rouw. Of je weet het niet van elkaar, dat kan ook. Zodra je het onderwerp opbrengt, worden gesprekken vaak ineens zwaar en moeilijk. De gezelligheid verdwijnt. Wanneer je erover praat met mensen die wél rouw hebben meegemaakt, is het gesprek makkelijker. Lichter. Je hebt niet het gevoel dat je iemand belast of de sfeer verpest door het erover te hebben. Je vindt herkenning en erkenning. Daarom richtte ik Club Rauw op.'

Samen omgaan met rouw
'Mijn moeder overleed aan kanker toen ik vier was. Als kind ga je heel anders om met rouw. Je weet niet beter: je moet iemand missen, terwijl je niet eens precies weet waarom. Dat is heel anders dan wanneer je wat ouder bent en plotseling iemand verliest. Ineens heb je geen ouders om op terug te vallen en moet je alles zelf regelen. Bij alle stappen in je verdere leven, mis je je ouders. Een huis verbouwen, een kapotte auto, relatieproblemen of werkadvies... Bij alles denk ik: wat zou mijn vader zeggen? Ik wil mijn ouders opbellen voor advies, maar dat kan niet.

Het was heel troostend dat ik zoveel support kreeg via mijn Instagram. Als ik iets deelde over rouw, kreeg ik allerlei lieve en fijne berichten. Mensen herkenden zich in mijn verhaal. Dat vond ik zo bijzonder. Rouw kan heel eenzaam zijn, maar blijkbaar stond ik er helemaal niet alleen voor. Ik wilde deze liefde delen met andere leeftijdsgenoten die rouwen. Ik vroeg me af: hoe kan ik hen met elkaar verbinden? Ik zou interviews kunnen blijven doen en mijn verhaal blijven vertellen, maar ik kon ook zelf mensen samenbrengen. Mensen die elkaar misschien in het normale leven nooit zouden komen, maar die elkaar wél die belangrijke steun en support kunnen bieden.'

Verbinden en delen
'Begin februari begon ik met Club Rauw. Het is een online en offline platform waar jongeren elkaar kunnen vinden om rouw minder rauw te maken en om zich minder eenzaam te voelen. Hier kunnen ze om advies en steun vragen en misschien hun rouw meer een plekje geven. Op 30 maart organiseerde ik de eerste borrel. Ik had heel veel aanmeldingen binnen gekregen, maar ik wilde het eerste evenement graag klein en intiem houden. Uiteindelijk waren we met veertig man. Mensen maakten een praatje en deelden hun verhalen. Ik vond het heel bijzonder om te zien hoeveel jongeren dit meemaken en op zoek zijn naar verbinding. We willen het allemaal wat lichter maken.

Lees ook: Bobbie deed een oproep voor nieuwe vrienden en kreeg honderden reacties: 'We moeten van dat taboe af'

Na het event startte ik een Whatsapp-community. Daar zitten inmiddels meer dan vierhonderd leden in. Binnen de Whatsappgroep hebben we verschillende losse groepen, zoals ouderverlies, partnerverlies en verlies van vrienden. Mensen vertellen hun verhaal en ervaringen met rouw. Ze vragen om advies en bieden elkaar handvatten. Dat is heel erg mooi om te zien. Mijn doel is vooral om mensen op offline bijeenkomsten samen te brengen, maar dat kan voor sommigen spannend zijn. Soms is het even fijner om tegen een scherm te praten.'

Altijd missen
'Op het evenement lag een boekje, waarin mensen hun mooiste herinnering aan de persoon die ze zijn verloren konden opschrijven. De antwoorden deel ik nu af en toe op mijn socials. Daarin zie je dat mensen niet worden herinnerd om de grote dingen die ze hebben gedaan, maar om de kleine dingen. Dat vergeten buitenstaanders vaak. Als je nooit rouw hebt meegemaakt, begrijp je dat ook niet. Ze denken dat je iemand vooral mist op Vader- of Moederdag, op een verjaardag of huwelijk. En ja, dan missen we diegene ook enorm. Maar iemand wordt het meest gemist in het dagelijkse leven. Iemand schreef dat ze het zo mist om met haar moeder De Slimste Mens te kijken. Een ander zei dat ze het mist om met haar vader op zondagmiddag te bakken. Of met haar moeder te praten over mannen. Dát zijn de dingen die we missen.

Toch heeft iedereen zijn eigen manier van met rouw om te gaan. Sommigen kiezen ervoor om in het verdriet te zitten en vooral dat te delen, maar daar word ik alleen maar verdrietig van. Club Rauw is voor mensen die volle bak in het leven staan en daar van willen genieten. Zo ben ik ook. Mijn ouders hadden gewild dat ik heel gelukkig ben, dus daar wil ik elke dag voor kiezen.'

Hey, rouwer
'Ik wil een community creëren waarin mensen elkaar handvatten en kracht geven om te kunnen zeggen: we pakken 'm weer positief door. Op gezellige evenementen, zoals borrels, diners, een boozy brunch of een museumbezoek, kunnen we connecties opbouwen met mensen die ons begrijpen. Niet alleen connecties over verdriet, maar ook over de verbinding van rouw. We maken het minder moeilijk en zwaar. Je zult zien dat je emoties niet weggestopt hoeven te worden. Juist erover praten maakt het lichter. Zo maken we zelfs van rouw iets moois.'

Benieuwd geworden naar Club Rauw? Hier lees je er meer over.