Door: Anna Karolina Caban
'Lieverd, weet je zeker dat je hier je kerst wilt vieren? Je hebt vast genoeg adresjes waar je terecht kan.'
Tante Brenda kijkt mij met een zachte glimlach aan en ik aai haar over haar hand. Sinds ze in het verzorgingshuis ligt, ben ik een van de enigen die haar wekelijks komt bezoeken. Gek hoe familie werkt. Iedereen is maar druk, druk, druk. Zeker gedurende de laatste maand van het jaar. Toen ze mij vroeg of ik zin had om haar plus één te zijn tijdens het kerstdiner, georganiseerd door de vrijwilligers, hoefde ik dan ook geen seconde na te denken.
Haar vertellen dat ik anders ook alleen ben met kerst doe ik niet. Ze heeft genoeg zorgen voor een mensje. Ik red mij wel. Heb ik altijd al gedaan. Nu ben ik zeker ook druk wat werk betreft, en genoeg vrienden ook, maar de gedachte dat mijn tante alleen zit met kerst doet mijn hart krimpen. Mama en papa gaan zoals ieder jaar met hun vaste kennissenkring skiën en mijn broer David viert het met zijn nieuwe vriendin.
Lekker timing ook van Duncan om het net een week voor kerst uit te maken, omdat hij op zoek is naar zichzelf en de afleiding van een vriendin er niet bij kan gebruiken. Ook al ging het al een tijdje niet zo lekker tussen ons, ik had op z'n minst verwacht het nieuwe jaar nog met hem in te luiden. Ik bedoel; wie maakt het uit in de meest romantische en daardoor juist depressieve periode van het jaar als je single bent? 'Ik kom tante. Zeg me maar hoe laat ik er moet zijn,' antwoord ik.
Een zuster komt de kamer binnen en gebaart dat het tijd is voor mijn tante voor de dagelijkse lichamelijke oefeningen. 'Oh lieverd, voor ik het vergeet, wil je even hiernaast bij meneer Clement even vragen of zijn zoon de boom komt versieren dit jaar. Hij heeft er gisterenochtend bij het ontbijt zo over op zitten scheppen en ik wil zeker weten dat dat echt goedkomt. Anders moet je langs je ouderlijk huis voor de kerstversiering.' Ik knik en geef mijn lieve tante een kus op haar voorhoofd.
Iedere keer wanneer ik haar verlaat, voel ik me verdrietig, zo ook deze keer. Het zal de sfeer zijn die er in de decembermaand hangt. De hoopvolle schitterende sfeer dat alles goed is en er geen kwaad bestaat. I wish. Ik loop naar de deur van de kamer naast die van tante en klop drie keer. De hendel gaat omlaag en de deur wordt met een kracht opengetrokken. 'Ja?'
Lees ook: Sexy time - De boekenbeurs #9: 'Ik voel haar tong op mijn inmiddels harde knop'
Een man met een jongensachtige uitstraling kijkt mij geïrriteerd aan. Ik wil iets zeggen maar de aanblik van zijn onverwachte aantrekkelijkheid doet me even met de mond vol tanden staan. Hij heeft donkerblond haar en een baardje. Zijn kaaklijn is krachtig en zijn lippen strak, maar welgevormd. Hij is breed gebouwd en draagt een t-shirt wat mij iets te koud lijkt voor de tijd van het jaar, maar wat maar al te goed laat zien dat dit een wel zeer welgevormd exemplaar is.
'Hoi, ik ben Elvira. Mijn tante heeft mij gestuurd. Ze ligt hiernaast.' Hij trekt zijn wenkbrauwen op, draait zich met zijn rug naar mijn toe richting de kamer en doet de deur op een kier dicht. 'Pap, weet jij iets van een Elvira?' Er volgt wat geroezemoes en dan gaat de deur weer open. De tweede keer dat ik hem weer aanschouw, merk ik pas wat voor een uitwerking deze vreemdeling op mij heeft. Het is pure aantrekkingskracht. Alsof er een magneet voor me staat die mij naar zich toetrekt en ik niet anders kan dan dichter tegen hem aan gaan staan. Hij schrapt zijn keel en doet een stap opzij.
'Kom maar binnen,' zegt hij nors, en het enige wat er door mijn hoofd gaat op dit precieze moment, is om mijzelf hard tegen dit mannenlijf aan te persen en hem een vette tongzoen te geven. Hoopvol kijk ik of er een mistletoe boven ons hangt.
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))