Door: Anna Karolina Caban
Ik voel zijn blik in mijn rug branden op het moment dat ik aan hem voorbijloop en richting het bed stap waar zijn vader ligt.
'Dag meneer Clement, mijn tante wilde alleen weten of uw zoon de kerstboom gaat versieren dit jaar? Ze is bang dat er niet genoeg ornamenten zijn. Mijn ouders zijn er niet bij deze Kerst; ze hebben besloten zich de moeite te besparen om het huis in Kerstsfeer te brengen. In het geval u nog wat nodig heeft, heb ik nog een flinke voorraad in de aanbieding.'
'Meisje toch, begrijp ik hieruit dat je alleen bent met Kerst?', vraagt de lieve man. Ik voel de aantrekkelijke vreemdeling van achteren naderen en hoe kleiner de afstand wordt tussen hem en mij, hoe heter ik het krijg. Ik begin aan mijn sjaal te trekken, die nu kriebelt tegen mijn hals. 'Ja meisje, ze stoken hier ontzettend hard. Doe je jas maar uit en kom even zitten.'
Een rilling bedekt mijn gehele rug. Ik weet heus wel dat de hittegolf die ik voel niet door de centrale verwarming wordt geactiveerd, maar door de man met het strenge gezicht die mij nu van top tot teen in zich opneemt en rechts van het bed staat. Als vanzelf duw ik mijn borsten ietwat vooruit en hol ik mijn rug bij het uittrekken van mijn jas. Zijn blik brandt op mijn lichaam. Het lijkt wel een rode laserstraal die ik kan volgen langs alle rondingen die hij afgaat.
Hij schrapt zijn keel. 'Ik denk echt wel dat wij genoeg Kerstprullaria hebben, pap,' zegt hij nors en afkeurend. 'Elvira, dit is mijn zoon, Richard. Stel je voor, jongen. Zo heb ik je niet opgevoed.' Ik zie hem even vertwijfeld kijken, maar dan doet hij een paar stappen naar voren en steekt met duidelijke tegenzin zijn hand naar mij uit. Mijn huid gloeit in de zijne. Zijn handdruk is krachtig en bijna pijnlijk. Dit lijkt wel opzet. Deze man is niet alleen ontzettend knap, maar blijkbaar ook ontzettend alfa.
Echt een haantje-de-voorste. Iets irriteert mij eraan, maar windt mij tegelijkertijd ook op. Ik krijg de neiging om hem uit te dagen en te pesten. Het lijkt mij echt een man die denkt dat hij alles is en vooral alles onder controle heeft. Zijn ogen blijven mij aanstaren met een blik die ik niet kan plaatsen. Mijn alarmbellen rinkelen, maar deze keer in een harmonieuze melodie.
Lees ook: Sexy time - De gouden piek #1: 'Het enige wat door mijn hoofd gaat, is om hem een tongzoen te geven'
'Ik stel voor dat jullie het samen gaan doen,' zegt meneer Clement met een lieve glimlach. Zijn ogen fonkelen en hij lijkt wel de Kerstman met zijn rode wangen, grijze baard en haren. 'Pap, ik heb geen hulp nodig,' bromt Richard nu. 'En ik zeg van wel,' antwoordt zijn vader, en het is direct duidelijk dat er hier een baas boven baas is.
Ik geef de botterik voor de zekerheid mijn telefoonnummer en we spreken af om morgen alle spullen te verzamelen en te beginnen met de aankleding van de gemeenschappelijke ruimte.
Diezelfde avond voel ik iets geks. Er is in feite niks anders en toch lijkt niks meer hetzelfde. Ik maak spaghetti en schenk mijzelf een klein glaasje rode wijn in. Mijn wereld lijkt ineens bedolven onder een laagje ondefinieerbare energie en ik heb sterk het vermoeden waar het vandaan komt. Sommige mensen doen dat met je. Die kleuren je wereld anders in.
Dat hele gedoe met Duncan heeft zijn littekens achtergelaten. Even geen gezeik met die kerels, wat mij betreft. En toch voel ik dat deze man die ik vanmiddag ontmoet heb iets te snel onder mijn huid is gaan zitten. Ik krijg hem maar niet uit mijn gedachten. Het is niet te duiden, maar ik heb zo het vermoeden dat ik met deze man in een veldslag ben beland en dat ik ervoor moet zorgen dat ik mij goed weet te wapenen.
Mijn mobiel trilt. Ik lees het bericht. Het is van hem. 'Ik ben er om 09:00 morgenochtend. Zorg dat je op tijd bent.' Verbouwereerd kijk ik naar de gebiedende woorden. Wie denkt deze gast dat ie wel niet is?
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))