Anna Karolina #388: Onverwachte versterking

Dat Sebastiaan mij alleen achtergelaten heeft in zijn huis is nog tot daaraan toe, maar dat hij samen met die bitch van een Nadia weer richting Mexico is gevlogen, is de laatste druppel.

Hoe kan iemand die ooit zoveel van mij heeft gehouden zoveel liefde voelen voor een ander en zelfs zijn leven voor haar wagen? Wat heeft die fucking Anna wat ik niet heb? Is liefde dan een onuitputtelijke bron die weer na ieder verlies van een geliefde aangevuld wordt tot aan de rand? Ik heb na onze breuk nooit meer zoveel van iemand gehouden als van hem. Het gevoel van inwisselbaarheid vreet aan me.

Ik ontdoe mij van het kogelvrij vest en sleur mezelf naar buiten. Mijn ademhaling wordt langzaamaan rustig. Ik heb geen tijd te verliezen. Het gesprek tussen Nadia en Sebastiaan speelt zich op repeat af in mijn hoofd. Allebei zullen zij alles op alles zetten om hun geliefde te redden. Ik heb haar door. Ik heb precies door wat voor spelletje zij speelt. En verdomme, het lukt haar ook nog. Iedereen trapt erin. Niet alleen is Alejandro voor die griet gevallen, ook de koude huurmoordenaar Nadia is gesmolten.

Haat neemt het over. Die hele Anna heeft iedereen om haar heen gehersenspoeld. Het is slechts een fantasie dat zij biedt. Een fantoom dat nooit heeft bestaan. Precies op het moment dat haar masker wegvalt, verdwijnt ook zij uit ieders leven. Ik moet haar ontmaskeren. De anderen in doen zien wie zij werkelijk is. Toen Sebastiaan nog helder na kon denken was hij de beste undercover agent waar ik mee heb gewerkt, maar ze heeft hem volledig getransformeerd tot een gewillige slaaf van haar wil. Ze zullen mij niet zien aankomen. Ik moet zorgen dat ik direct erachteraan ga. Er is geen tijd om te verliezen.

Lees ook: Anna Karolina #387: De slachting

Het kan niet later zijn dan twee uur 's middags als ik aankom op het Cancún International Airport. Ik voel een duister gevoel over mij heen vallen. Als een aankondiging van iets definitiefs, iets wat een shift teweeg gaat brengen in mijn gehele werkelijkheid. Als ik rustig alles op een rijtje zet is er één pion in deze hele strijd die de oorsprong is van alle ellende. En nee, dat is niet Alejandro. Niet Nadia. Niet Sebastiaan. Dat is Anna.

Een feeks die op de wereld is gezet om alles wat op haar pad komt te vernietigen. Maar dan heb je aan mij een goede, want ik weet precies wat te doen. Ik zal er geen traan om laten. Het is heel simpel. Als je haar wegstreept uit alle verhaallijnen dan blijft er niks aan ellende over. Chef is er niet meer dus dat verhaal is opgelost. Ik weet dat Sebastiaan lijdt onder dit alles. Zijn werk was zijn leven en dat is nu gereduceerd tot een soort van kat en muis spel om zijn geliefde terug te halen. Hij wil zijn werk verruilen voor een leven met haar. Een leven dat hem alleen maar ongeluk zal brengen. En wat Alejandro betreft; die is er ook met open ogen ingetrapt. Maar met hem heb ik geen medelijden. Die schoft proberen wij al jarenlang te elimineren.

Het is heel simpel. Ik ruim hem uit de weg en haar. Twee in een klap. Haar dood zal gezien worden als pure bijkomende schade. Het feit dat ik uiteindelijk de grootste crimineel van heel Mexico eindelijk uit zal schakelen krijgt alle aandacht. Er zal om haar worden gerouwd, maar niet door mij. Ik zal de grote held worden van de corps die eigenhandig een einde maakt aan deze jarenlange oorlog en eindelijk zal ik krijgen wat ik altijd al heb gewild: Sebastiaan aan mijn zijde.

Het huis torent voor mij uit. De tuin is duidelijk aan onderhoud toe. Wie had ooit kunnen bedenken dat hier de moeder woont van de rijkste man van Mexico. Slimme zet. De druk op mijn borst doet mij hijgen. Tot mijn verbazing is de deur niet op slot. Ik hoor de stem van Alejandro. En Anna. Let's do this ...

Wordt vervolgd.