Eindelijk viel dit woord in de troonrede

Prinsjesdag is meestal een soort budgetversie van The Crown gemixt met een slechte modeshow.

Politici met de idiootste hoedjes, de koning die zich door de Troonrede heen verhaspelt alsof hij een slaapverwekkend luisterboek inspreekt, en mensen die al vanaf vijf uur 's ochtends staan te vernikkelen om een glimp van de gouden koets op te vangen. Koningshuisgroupies die harder juichen voor een handzwaai van Máxima dan voor hun eigen kinderen in de eindmusical. Dit jaar was prinses Ariane er voor het eerst bij. In Den Haag noemen ze dat historisch, ik zag gewoon een tiener die verplicht mee moest naar een saai familiefeest. De kers op de taart was het ongelukje van Johan Vlemmix, de bekendste Oranjefan van ons land, die de balkonscène van de koning miste omdat hij uitgleed in de paardenpoep. Een betere metafoor voor de huidige staat van onze politiek had ik niet kunnen bedenken.

Maar dit jaar gebeurde er iets bijzonders. Want tussen al die traditie, tule en televisiecamera's viel er een woord dat je niet verwacht in de Troonrede: femicide. Voor het eerst niet gescandeerd door Dolle Mina's tijdens een protest, door wanhopige columnisten zoals ikzelf die pleiten voor een betere aanpak van de veiligheid van vrouwen, maar uitgesproken door de koning zélf. Hij zei letterlijk: 'In de begroting voor 2026 is geld beschikbaar voor meer opvangplekken voor vrouwen die te maken hebben met huiselijk geweld en voor de aanpak van femicide.' Dat is historisch. 

Lees ook: Mijn handtas begint steeds meer te lijken op een survival kit

Natuurlijk zijn er mitsen en maren. Het is goed dat de veiligheid van vrouwen genoemd wordt, maar woorden zijn makkelijk. Op 22 september is er een Kamerdebat over femicide, dan moet blijken of er ook daden volgen. Femicide is niet langer een blinde vlek, maar officieel onderdeel van de politieke agenda. De vraag is alleen: gaat de politiek er nu écht mee aan de slag, of eindigt femicide straks net als die hoedjes van Prinsjesdag: één keer per jaar leuk voor de bühne, maar daarna weer achter in de kast?