Door: Anna Karolina Caban
Hij zoent precies zoals hij eruit ziet. Groots, wild en overheersend. Bij iedere slag van zijn tong lijkt het alsof ik tegen een grote kracht vecht.
Na een paar seconden kom ik in de flow en kreun. Hij omvat mijn lijf met zijn sterke armen. Ik heb mij nog nooit zo klein gevoeld bij een man. Het voelt heerlijk en ik zak volledig weg in de kus.
Stop, dit kan echt niet… hoor ik mijn innerlijke engel zeggen.
Oooeh dit is zo lekker, niet stoppen, ga door, meer meer… antwoordt het duiveltje.
Simone, jij weet echt beter dan dit. Kappen nou!... daar is mijn geweten weer. En het wint.
'Wacht,' zeg ik flink nahijgend. Ik ben uitgeput. 'Ik heb een klant. Dit kan echt niet.'
Verward blijft hij staan en dan zie ik de schaduw over de bult van zijn broek vallen. Ik moet hier zeker weg voordat dit faliekant mis gaat lopen.
Ik help de dame verder met haar shopsessie en reken tot mijn eigen verbazing een flink bedrag met haar af.
Het geluid van de boor klinkt van achteren. Ik loop met het tasje mee naar de deur en overhandig haar de mooie items. Heel even stap ik zelf naar buiten om wat frisse lucht te happen. De straat is leeg. Het weer grijs.
Waarom moet het altijd weer zo ingewikkeld zijn? Waarom zijn de mannen die voorhanden zijn niet interessant en degenen die je naar zich toetrekken als een magneet volkomen onbereikbaar - of in mijn geval not done.
Maar dan daalt het bij mij neer dat hij hierheen is gekomen en hij de eerste stap heeft gezet om mij te verleiden. Wacht even, hoe zit dát dan? Heeft hij geen moreel besef?
Ik draai het bordje om van OPEN naar CLOSED en loop naar achteren.
'Hoe haal je het eigenlijk in je hoofd om mij hier op te zoeken en te zoenen? Ik ben de collega van je zus. Jij weet heel goed dat dit niet kan.'
Met de boor nog in zijn handen kijkt hij om naar mij. De blik in zijn ogen kan zo in een reclame.
De druppetjes werkzweet bij zijn slapen, zijn volle wenkbrauwen. En dan die penetrerende grijsblauwe ogen. Als staal dat zo door al je verzet snijdt.
Lees ook: Sexy time - De grote Beer #3: 'Mijn onderlijf lijkt gesmolten, zo klaar ben ik voor deze hengst'
Hij stopt het werk, legt de boor neer en hijst zijn broek een beetje op. 'Simone, je denkt toch niet dat mijn zus gaat bepalen wie ik aantrekkelijk mag vinden?' zegt hij nu laconiek.
Ik sla mijn armen over elkaar en zie de jeugdigheid van zijn karakter. Zijn bravoure triggert mij en weer voel ik de golf van opwinding door mijn lichaam razen.
Zijn ongedwongen relaxte houding is benijdenswaardig.
'Ik denk toch dat het beter is als je gaat,' zeg ik nu kordaat.
Goed zo Simone, spreek ik mijzelf trots toe.
'En het hier onaf achterlaten bedoel je?'
Hij kijkt naar mij, laat zijn blik over mijn hele lichaam wandelen en verplaatst dan heel smooth zijn focus naar de plank die bijna vastzit.
'Oké, maak dat eerst maar af. je hebt een kwartier.'
Onverwachts doet hij een paar stappen naar voren en staat weer voor mij.
'Dat wordt krap, maar ergens vermoed ik dat het wel gaat lukken,' hij lacht slinks en loopt nu om mij heen en staat achter mij.
Ik kan mij niet verroeren. Mijn hart klopt vol verwachting naar zijn volgende move.
'Ik weet waar jij voor bang bent en dat zegt iets over jou als mens, mooi mens, heb ik je al verteld dat ik je beeldschoon vind?'
Ik slik en zucht. Mijn benen houden mij bijna niet meer en ik moet me concentreren om niet te bezwijken.
'Maar wat als jij het zelf doet? Als jij me laat zien wat je wilt zonder dat wij het doen.'
Ik zou zweren dat ik een klein orgasme voel in mijn slip.
'Wat bedoel je?'
'Laat maar zien wat ik met je doe.'
'Ik snap niet…'
Heel langzaam reikt hij nu met zijn grote hand naar mijn hand en plaatst deze op mijn onderbuik.
'Toe maar. Ik zal niks doen. Ik kijk alleen toe.'
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))