Mama heeft een meltdown: 'Mijn zoon gooide een klinker naar me'

Wat gebeurt er met je als je kind de auto van die vreselijke buurman toetakelt of als het de kraakwitte muren van je morgen op te leveren appartement onder schijt? Vraag het deze zeven moeders maar eens.

Anne is moeder van zoon Daan (13) en dochter Fay (9).
Anne (36): 'Terwijl mijn zoon nog even met wat andere kinderen een balletje overtrapte op het schoolplein, stond ik te kletsen met zijn juf. De groep achters zouden bijna hun advies krijgen voor de middelbare school en ik vond het stiekem best een goed idee om de juf een beetje de goede richting in te duwen (lees: richting vwo-advies). Zo stond ik behoorlijk op te scheppen over mijn kind en hoe hij de lesstof nu met twee vingers in zijn neus beheerste. Plots kwam de juf van groep 7 naast ons staan. Op fluistertoon zei ze: 'Anne, we zijn er net achter gekomen dat Daan iets eh... heeft gedaan.'

Verward liepen de groep 8-juf en ik achter haar aan, tot ze stopte voor een spandoek aan de rand van het schoolplein. Een reclameposter voor de school, formaatje XXL, met daarop getekend: een piemel in formaatje XL. Hoe ze wisten dat mijn zoon achter dit kunstwerk zat? Camerabeelden! De klojo had een piemel getekend pál onder een camera. Aan mij het verzoek om een nieuw spandoek te bekostigen. Dat vwo-advies is er nooit gekomen, ondanks mijn opschepperij. Gek hè?'

Lisette is moeder van dochter Felice (6) en zoon Otis (4).
Lisette (34): 'Niet per se een meltdown, maar wel een knock-down. Onze nieuwe tuin was net af en de zomer stond voor de deur. De kinderen waren dolblij met hun nieuwe glijbaan en zandbak. Op de eerste warme zondag in mei zaten we lekker met z’n allen in de tuin, toen ik even de parasol wilde pakken om voor wat meer beschutting te zorgen. Plots voelde ik een klap tegen mijn achterhoofd. Ik viel voorover en nam in mijn val een plantenpot mee.

Ik hoorde mijn vriend schreeuwen tegen onze zoon: 'Ben je helemaal gek geworden? Naar binnen jij!' Versuft lag ik op de grond. Wat bleek? Naast de zandbak lag nog een halve klinker. Die was overgebleven nadat we onze tuin hadden betegeld. Mijn zoontje, die tot die tijd zijn bal tegen de schuur aan het gooien was, besloot plots om ook die klinker richting de schuur te gooien. Die belandde dus op mijn achterhoofd. Mijn oor was geschaafd en ik voelde me even duizelig, maar ik kon gelukkig al snel weer opstaan. Toen ik de volgende dag op werk zat en de plek op mijn hoofd nog steeds zeer deed, ging ik toch maar even langs de huisarts.

Gelukkig bleek ik er naast een blauwe plek en een schaafwond niks aan over te hebben gehouden. Maar, zei de huisarts, als de klinker nét even anders of harder terecht was gekomen, had het heel anders kunnen aflopen. Soms is het moederschap echt een kwestie van stank voor dank. Faciliteer je een fantastische tuin voor ze, wordt het je bijna fataal!'

Lees ook: Say what: hier krijgen ouders het allermeeste stress van

Cilla is moeder van dochter Anouk (8) en zoon Felix (5).
Cilla (40): 'Mijn dochter zit nogal in een recalcitrante fase en daar word ik met regelmaat compleet gestoord van. Zo loopt ze geregeld expres weg als ik met haar aan het winkelen ben, omdat ze weet dat het zweet mij dan uitbreekt. Vindt ze grappig. Ook op school vindt ze het tegenwoordig hilarisch om haar klasgenoten toe te takelen met van alles en nog wat.

Onlangs moest ik met het schaamrood op mijn kaken bij de juf komen, omdat mijn dochter de bril van haar klasgenootje met een permanente marker had bewerkt. Haar meest recente actie is haar ergste tot nu toe. Haar vader en ik klagen vaak over de buurman, omdat hij nogal asociaal parkeert. Toen mijn dochter laatst thuiskwam na het buitenspelen, vertelde ze dat ze ‘zijn auto had weggeduwd’ – zodat wij meer plek hadden om te parkeren. Wat bleek? Zij en haar vriendinnetje hadden meerdere keren met hun fietsen keihard tegen de auto aangereden in de hoop 'm zo in beweging te krijgen. Het gevolg? Krassen in de lak. Ik dacht dat ik gék werd toen ik het zag. Niet alleen vanwege die krassen, maar ook omdat ik nu mijn excuses moest gaan aanbieden aan die verschrikkelijke buurman.

De auto stond voor zijn deur en hij heeft een deurbel met camera: ik had geen andere keuze, alles stond op beeld. In een poging tot pedagogisch verantwoord gedrag liet ik mijn dochter eerst het woord doen. Zij moest eerst sorry zeggen. Toen de buurman in de deuropening verscheen, riep mijn dochter: 'Hallo, je auto heeft krassen, maar ik deed het omdat mama jou heel stom vindt.' Sindsdien droom ik van omscholing tot astronaut. Schiet mij maar naar de maan.'

Marissa is moeder van zoons Floris (6) en Noah (4) en dochter Maeve (2).
Marissa (36): 'Het was de eerste dag op de camping: de vakantie kon beginnen. De kinderen wilden gelijk naar het zwembad. Bij het verzamelen van alle zwemkleding kwam ik er alleen achter dat ik de zwemluier van de jongste was vergeten. Ach, dan maar even zonder luier in het badpakje. Peuterbadjes zitten toch al vol met plas en poepen zou ze heus niet.

'MARIS!' hoorde ik mijn vriend plots paniekerig roepen, een uur na aankomst in het bad. Ik keek naar mijn dochter en zag een bruine wolk om haar heen. Gepoept. Diarree, ook nog eens. Als het een drijvende drol was geweest, had ik ’m er nog wel even met mijn handen uitgevist, maar nu moesten we met het schaamrood op onze kaken naar de badmeester. Het hele peuterbad was bruin. Het gevolg? Het bad bleef de rest van de dag dicht omdat het leeg gepompt moest worden en de rest van de vakantie moesten we boze blikken van andere ouders ontwijken. Zo'n fout maak je maar één keer.'