Om deze (onverwachte) reden staat je kind 's nachts naast je bed

Je hebt de hele avond door het huis gerend om je kind op tijd in bed te krijgen (eh, mislukt) en nu ben je meer dan klaar voor je eigen nachtrust. Na een paar uur slapen voel je plotseling de hand van de kleine spruit: 'Mama, ik kan niet slapen.' Nee, er is geen nachtmerrie of een in-bed-geplast-geval. Er is een hele andere reden waarom je kind 's nachts aan je bed staat. 

Haal diep adem, want je hoeft er dit keer niet om drie uur 's nachts uit om een bed te verschonen. Als je deze reden eenmaal weet, dan wil je je kind nooit meer meteen terug naar bed sturen.

Veiligheid
's Nachts staat het brein van een kind niet helemaal aan. Wat dan tevoorschijn komt als ze plotseling wakker worden is geen angst voor het donker of monsters, maar de angst voor het alleen zijn. Je kind mist de verbinding die hij of zij gewend is om zich veilig te voelen. Gevolg? Je minimens kruipt het liefst bij jou in bed, want jouw hartslag is het geluid dat al vóór de geboorte veiligheid betekende. Jij bent de veilige haven.

Als kinderen 's nachts wakker worden, zijn ze alleen. Dat kan zorgen voor een angstig gevoel. Als volwassenen zijn we niet meer bang voor de monsters onder het bed, maar kinderen kunnen zichzelf nog niet onafhankelijk tot rust brengen. En dus beweegt hun lichaam zich toe naar de bron van veiligheid: gefeliciteerd, dat ben jij. Om precies dezelfde reden slapen baby's sneller op de borst van een ouder. Het is geen gewoonte, maar juist het oudste instinct ter wereld: mama is er nog, dus ik ben veilig. 

Lees ook: Say what: hier krijgen ouders het allermeeste stress van

Zelfstandigheid
Hoe begrijpelijk het nu ook is dat je kind 's nachts aan je dekbed komt trekken, het blijft natuurlijk vervelend om uit je slaap gehaald te worden. Maar, wanneer ouders hun kind te vroeg wegduwen naar hun eigen kamer, kunnen er meer nachtmerries en angsten ontstaan. Daarmee geef je onbewust namelijk het beeld af dat troost voorwaardelijk is. De sleutel tot succes is er geen strijd van maken. Laat je kind eerst de veiligheid die hij of zij zoekt voelen. Naarmate het lichaam leert om zichzelf tot rust te brengen, kun je de zelfstandigheid aanleren. Eigenlijk oefen je vertrouwen.

Als die dondersteen ‘s nachts langs je bed staat, houd er dan rekening mee dat dit biologisch instinct is en geen manipulatie om in het grote bed te mogen slapen. Kinderen groeien niet over troost nodig hebben heen, maar ze groeien wel over het nodig hebben van jouw troost. Beloofd, je zal steeds minder wakker worden door je kind.