Anna Karolina #358: niemand houdt Dex voor de gek

Ik hoor aan zijn stem dat hij niet zichzelf is. Laat mij Sebastiaan kennen. Het was te verwachten dat hij enig letsel na het ongeluk zou hebben overgehouden. De botsing was niet niks.

Anna nog meer ongerust maken heeft geen zin. Vertellen dat het mijn ex betreft, die hem na de aanrijding meegenomen heeft en duidelijk met een eigen plan bezig is, heb ik maar achterwege gelaten. En al helemaal het feit dat ze al jaren aast op aandacht van Sebastiaan, zoals bijna alle dames bij het corps die hem ooit hebben mogen ontmoeten of met hem hebben mogen samenwerken. Hij heeft dat wat menig man niet heeft: charisma, charme, bravoure en vooral de vibe dat hij er totaal niet mee bezig is om aandacht te krijgen. 

Nijdig en opgefokt zuig ik lucht naar binnen. Ik moet hier weg. Weg uit dit ziekenhuis, waar ik me zieker begin te voelen met de minuut. Anna is daar niet veilig. Deze missie kon alleen maar uitlopen op een groot fiasco. Gelukkig heb ik uit voorzorg alle safe houses in de straal van 50 kilometer laten voorzien van camera's. Ik verbijt mezelf bij het volgen van de beelden. 

Sebastiaan heeft me niet voor niks op deze zaak gezet. Hij weet dat ik grondig te werk ga. Maar dat ik tegenover hem zou komen te staan, had geen van ons tweeën kunnen bedenken. We zijn als broeders. Vertrouwen elkaar door en door. Daarom heeft hij me Anna's veiligheid in handen gegeven in Nederland. Zou hij weten dat wij nu hier zijn? Dat wij hier samen zijn op zoek naar hem? Heeft Anna haar mond opengedaan? Klaarblijkelijk niet, anders zou ze niet vastzitten in de stoel.

Ik spoel de beelden terug naar het moment dat hij Anna weer bruut vastknoopt aan de stoel na haar toiletbezoek. Ik kan me niet voorstellen hoe ze zich moet voelen nu. Ook al ken ik de vrouw slechts een korte tijd, je voelt al snel wanneer iemand een puur hart heeft en handelt vanuit haar gevoel voor hem.

Yvette, die zich voordoet als Gina, is nu toch echt te ver gegaan. Alles is voor haar een competitie. Ze zal en wil winnen. Nu wij tegenover elkaar staan en zij door het team in de steek is gelaten in Mexico, zal ze er alles aan doen om ons het werk te bemoeilijken. 

Haar contacten met Alejandro hebben een ander mens van haar gemaakt. Zo zie je maar, iedereen kan veranderen en in dit geval herken ik mijn ex-vriendin totaal niet meer. Dit werk heeft haar veranderd in een gevoelloze, roekeloze vrouw, op zoek naar wraak. Ze weet dat ze me pijn doet. Ze weet dat ik Sebastiaan als een broer voor me is. Door met hem te spelen, met hem aan te pappen, te neuken, weet ze dat ze me raakt waar ze me maar al te graag wilt raken. Mijn hart. 

Ik vervloek het feit dat het geluid op de opname ontbreekt, maar na het zien van het geneuk van Sebastiaan en haar, dank ik alle goden. Ik spoel nog eens naar het moment dat hij Anna weer vastzet. De beelden doen mijn bloed koken, maar dan ineens zie ik iets. Hij knoopt haar vast, draait zich van haar weg en kijkt richting de camera. Hij knipoogt. Niet heel duidelijk, maar wel subtiel genoeg voor mij om te concluderen dat hij ergens mee bezig is. Hij kijkt recht in de camera. Weet hij dat hij opgenomen wordt? Waarom zou hij dat doen? En vooral, waarom zou hij seks hebben met mijn ex terwijl hij weet dat het opgenomen wordt? Heb ik het verkeerd gezien misschien? 

Ik spoel de beelden terug en stop op het moment dat hij in de camera kijkt. 

Hier klopt iets totaal niet. Wat is hij in hemelsnaam van plan?

Wordt vervolgd.