Door: Anna Karolina Caban
'Wat flik jij nou?' Dex kijkt me met grote ogen aan en snelt richting de deur. De wegrijdende wagen met Anna en Alejandro erin verdwijnt uit zicht.
Yvette doet een poging Dex te bereiken, maar hij gaat haar bewust uit de weg en ze klapt in elkaar op de keukenstoel. Haar hoofd hangt naar beneden. Dit is het moment dat ik Dex duidelijk moet maken dat ik een plan heb. Zij mag niet weten dat ik mijn geheugen terug heb en hij moet vooral meegaan met mijn scenario en ervoor zorgen dat zij erin trapt.
Ik gebaar met mijn hoofd richting buiten en samen lopen wij het huis uit.
'Hoe heb je dit kunnen laten gebeuren?! Je hebt de vrouw waar je van houdt in de armen van de man gestuurd die alles op alles zal zetten om haar voor zich te winnen. Was het niet de hele bedoeling om haar juist uit zijn klauwen te houden?'
Ik verbijt mijn hartzeer en grijp hem bij de strot.
'Als jij inmiddels nog niet begrijpt dat haar veiligheid het belangrijkste is, dan ben je niks waard. Kijk wat er met haar is gebeurd onder jouw hoede. Jij moest haar in Nederland houden, en wat doe jij? Jij brengt haar weer terug naar de hel? Wat zonet is gebeurd was het enige wat ik kon doen. Verdomme, er zat niks anders op. Ik heb het vertrouwen van Yvette gewonnen en nu jij hier bent zal ze er alles aan doen om het goed met je te maken. Zij werkt samen met Alejandro. De man heeft zeven levens. Alleen via haar kunnen wij hem voor eens en voor altijd achter slot en grendel krijgen. Jij weet net zo goed als ik dat er hardere maatregelen nodig zijn om hem klein te krijgen. En als dat betekent Anna inzetten als pion, dan is dat zo. Als wij hem niet elimineren zal hij altijd een gevaar vormen voor ons en voor haar. Vooral voor haar. Gevaarlijk is de man die iets wil wat hij niet kan krijgen. Tam is hij als hij haar eenmaal heeft.'
Dex probeert wijs te worden uit mijn woorden en blijft nadenken. Dan zucht hij diep en haalt zijn handen door het haar.
'Oké, ik begrijp ergens wat je bedoelt met je gekke kronkels. Maar wat nu? Je weet dat Yvette en ik niet door een deur kunnen. En jij, jij hebt haar geneukt om haar vertrouwen te winnen? Wat heeft Mexico met je gedaan?'
Hij raakt me met zijn woorden. Ineens besef ik me dat Anna hier waarschijnlijk totaal niet tegen bestand is en het zonder context nooit zal begrijpen. Zij heeft me op mijn slechtst gezien. Mijn meest duistere kant die mij niet eens echt toebehoort. En ik heb haar zonet een vrijbrief gegeven om het weer aan te pappen met de man waar zij ongetwijfeld meer gevoel voor heeft, dan ze ooit zal durven toe te geven. Ik hou zoveel van haar dat ik het accepteer. Ik zie haar strijd. Ik zie dat ze het rationeel niet wilt, maar toch voelt.
En weer hoor ik de geluiden van hun liefdesspel toen ik op het vliegveld was en hen in de douche hoorde neuken. Hoe ze hem smeekte te stoppen. Hoe hij haar klaar wist te maken. Hij heeft haar lichaam in zijn macht en ik haar hart. Ze hunkert naar hem, maar verlangt tegelijkertijd naar onze toekomst en onze liefde. Natuurlijk is het onmogelijk allebei in stand te houden. Ze zal moeten kiezen en ik moet erop vertrouwen dat ze ons verkiest.
Ik kijk Dex weer strak aan.
'Yvette heeft altijd al een zwak voor mij gehad. Dat weet je. Jullie zijn al een tijd uit elkaar, maar je weet ook dat ze altijd om je is blijven geven. Wij hebben een machtspositie. Wij ontfermen ons over haar en zullen achterhalen waar wij Alejandro kunnen vinden. Deze keer is er geen ruimte voor falen. Deze keer is de laatste keer en ik heb je nodig.'
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))