Door: Anna Karolina Caban
'Hoe laat begint dat feest?'
Ik heb Stella van het PR-bureau aan de lijn. Ik ben normaliter wars van dat soort opgeklopte onzin en hipdoenerij, maar volgens haar is het echt een no go als ik niet mijn gezicht laat zien. En nu ik bij onze laatste meeting aangegeven heb dat ik meer zichtbaar wil zijn op de socials kan ik niet weer een no show zijn.
'Het is van zeven tot twee, maar je hoeft alleen even met de juiste mensen op de foto en dan kan je weer naar huis. Sharon, je moet even gaan. Hoe wil je anders dat mensen weten wie je bent? Je hebt de gratis kleding binnen, toch?'
De doos staat al een paar dagen ongeopend in de gang. Met al het redigeerwerk voor mijn derde roman heb ik niet eens tijd gehad om het kolossale beest open te maken.
Ik stem toe en zucht diep. Eén voor één haal ik de kledingstukken uit de doos. Niet echt mijn stijl, maar gecombineerd met wat eigen stukken kan ik er best iets van maken.
Ik trek een zwart jurkje aan, haal het denim oversized jack uit de doos en stap in mijn stoere bikerboots. Geen tijd om mijn haren in model te föhnen, maar met een beetje droogshampoo en mijn vingers creëer ik een out of bed look die er best mee door kan. De uitnodiging verschijnt een paar seconden later in mijn mailbox en een half uur later zit ik in de taxi.
Buiten zie ik een rij modetypes staan. Ik zucht diep, probeer mezelf wat moed in te praten en loop vol weigering richting de ingang.
'Sharon, babe, wat ben ik blij om jou te zien.'
Ik voel dat er aan mijn arm wordt getrokken.
'Clara!' roep ik enthousiast uit en geef haar twee luchtkussen. Clara is net als ik schrijver en zo te zien ook opgetrommeld tegen haar zin in.
'Zeker ook zonet last minute opgebeld door Stella?' Ze haalt een sigaret uit haar avondtasje en steekt deze tussen haar volle rode lippen.
Ik knik lachend.
'Later we er maar het beste van maken, babe. Misschien dat we er nog inspiratie uit halen ook.' Ze knipoogt stout. Ze is een bekende eroticaschrijfster en geniet een spannend en vooral uiterst vrij seksueel leven. Waar ik, met mijn romantische inslag, mezelf onderdompel in de dweperige feel good romantische verhalen, schrijft zij literaire porno.
Eenmaal binnen gonst het van het geroezemoes en luide muziek.
'Kom, er is een open bar,' ze trekt me met zich mee aan de arm. Vreemde ogen draaien zich stuk voor stuk om wanneer wij passeren. Ik zie ze denken: wat doen deze vrouwen hier? Wie zijn ze? En vooral, kan ik er iets aan hebben? Iedereen die ik zie is gemiddeld tien jaar jonger of zelfs meer. Ik bijt op mijn lip en houd mijn avondtasje met mijn linkerhand dicht tegen mijn lichaam aan.
'Au!' gil ik uit op het moment dat een brede schouder tegen mij aanbotst. Het tasje vliegt uit mijn hand en belandt op de grond. Ik buk me als ik ineens kijk in de meest blauwe ogen die ik ooit in mijn leven heb gezien.
'Hier, deze is volgens mij van jou. Gaat het?'
Voor mij zit ineens een man gehurkt die mijn rode tasje in zijn hand houdt.
'Ja, dank je wel,' ik stamel en verslik me bijna in mijn eigen woorden. Van de een op de andere seconde heb ik ineens totaal geen spijt van het feit dat ik toch de moeite heb genomen om te komen. Zijn indringende ogen kijken me geamuseerd aan.
Hij pakt me bij mijn arm en trekt me omhoog. Clara staat reeds bij de bar en ik zie haar vrolijk kletsen met een donderharig mannelijk exemplaar. Aan haar lichaamshouding te zien wil ze dat hij haar begeert.
De vreemdeling reikt me zijn hand aan en zonder enige twijfel neem ik het gebaar aan en laat ik me naar de bar begeleiden. De ogen van Clara worden dubbel zo groot op het moment dat ze ons samen ziet verschijnen.
'Sharon. Waar was je nou? Dit is Daan. Daan is advocaat. O, en Daan heeft drank geregeld.'
Ik glimlach naar de jongeman die met zijn ogen Clara op lijkt te eten.
'Aangenaam, dit is…' Vragend kijk ik mijn redder in nood aan.
'Don, aangenaam.' Hij schud de hand van Clara en knipoogt naar Daan de advocaat.
'Kennen jullie elkaar?' vraag ik argwanend.
De blik van Don verduistert en zijn ogen penetreren mijn ziel. Hij staat heel dichtbij. Ik kan zijn adem op mijn huid voelen blazen en zijn lippen raken net niet de mijne.
'Nee, nooit gezien. Waarom vraag je dat?'
Mijn onderbuikgevoel vertelt me het tegendeel. Je weet wanneer iemand niet de waarheid vertelt. De vraag is alleen, waarom niet? Mijn nieuwsgierigheid wordt flink geprikkeld en ik heb het idee dat deze twee mannen mij een zeer interessant verhaal gaan opleveren.
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))