Door: Anna Karolina Caban
‘Pardon Richard, je wordt verwacht beneden.’ We worden allebei abrupt gestoord in onze kus en kijken bozig richting een tengere jongedame die vooral haar strenge blik op mij gericht houdt.
‘Juist. Excuus, ik ben zo terug. Blijf hier,’ gebied hij me en loopt langzaam weg. De vrouw in de deuropening geeft geen krimp op het moment dat hij aan haar voorbij loopt en een kleine kus op haar wang plaatst.
De spanning is om te snijden.
‘Dit is wat hij doet. Dat besef jij je wel hoop ik,’ zegt de onbekende vrouw ineens en doorbreekt de stilte. Zo in het halfduister kan ik haar gezicht moeilijk zien en ik doe een stap naar voren.
Ze vervolgt maar blijft zelf op haar plek staan.
‘Je lijkt me slim genoeg om te weten wanneer je beter kunt gaan. Dit feest is niks voor jou,’ zegt ze nu bijna sissend.
‘Ik ben uitgenodigd,’ antwoord ik stamelend, overvallen door haar onverwachte agressieve manier van praten.
‘Dat waren ze allemaal. Ga voordat het te laat is. Denk niet dat je Richard kunt veranderen.’
Ik weet me geen raad met haar woorden. De manier hoe ze zijn naam uitspreekt, steekt in mijn borst. Zouden ze het doen met elkaar? Hebben ze een relatie?
Hij heeft een vuur binnenin me aangewakkerd dat nu laait en mijn adem heet over mijn lippen doet blazen. Ik laat de hitte uit me stromen. Het enige wat ik weet is dat ik hier ben omdat ik een onmetelijke aantrekkingskracht voel tot hem. Ik weet ook dat hij een zeer begerenswaardige persoonlijkheid is en dat het niet raar is dat ik waarschijnlijk om zijn aandacht zal moeten vechten.
Gelukkig geeft de kus me genoeg reden om te blijven. Dit smaakte namelijk zeker naar meer.
Ze doet nu een paar stappen naar voren en het maanlicht valt over haar gezicht.
‘Wat onprofessioneel van me. Mijn naam is Angelique. Angelique Hoorn.’
Haar hand blijft uitgestoken en ik kijk naar de lange wijnrode nagels die afsteken tegen haar lelieblanke huid.
Fuck, het is Angelique. Ik ken haar. Ze staat wel vaker naast hem tijdens events als zijn literair agent en rechterhand. Zo in het donker herkende ik haar niet meteen. Ik slik. Als ik fucking Angelique aan mijn kant krijg zal dat heel veel betekenen voor mijn schrijverscarrière. Zij is een droom om aan je zijde te hebben, maar wat ik me ook heb laten vertellen door wat vrienden die in het wereldje ronddwalen is dat ze een vreselijk mens is dat alleen maar samenwerkt met mannen. Zo schijnt ze iedere schrijver die ze onder haar vleugels heeft dan ook zowel letterlijk als figuurlijk onder zich te hebben.
Het is de omgekeerde wereld.
De kunstenaar in dit verhaal is volledig overgeleverd aan haar en haar grillen. Zo schijnt ze menigeen carrières te hebben vernietigd omdat de man in kwestie zich ging verloven of klaar was met de, op zijn minst gezegd, vreemde machtsrelatie.
Het idee alleen al dat zij en Richard meer doen dan alleen samenwerken windt me op een vreemdsoortige manier heel erg op.
Ik beantwoord haar geste en schud haar de hand. Ze voelt broos en kwetsbaar. Totaal niet als het krachtig prachtwezen dat voor me staat.
Ze neemt me van top tot teen op en knikt heel klein.
‘Ik snap het wel…’
Zegt ze zacht en duidelijk tot zichzelf.
Ik knijp mijn ogen iets toe.
‘Wat begrijp je wel?’ vraag ik haar nu. Want het is overduidelijk dat ze met onprofessionele ogen naar me kijkt. Ze kan niet veel ouder zijn dan ik. Ik vermoed zelfs jonger. Een onverwachte zindering trekt door mijn lichaam. Dit hele huis, hij, zij, alles heeft een uitwerking op me, die ik niet kan verklaren. Het enige wat ik wel weet is dat ik hem zonet even mocht proeven en daar sowieso meer van wil. Veel meer. En dat zij vooral niet moet denken dat ze tussen hem en mij in kan komen te staan.
‘Mag ik nu ook proeven?’ vraagt ze me ineens.
Verbouwereerd blijf ik als aan de grond genageld staan.
‘Wat?’ vraag ik en voel dat de grond onder me begint te beven.
‘Je hoort me wel. Kom op, laat maar zien wie je bent. Richard heeft het nooit bij het verkeerde eind. Ben je een bang hertje of doe je mee met het feest?’ vraagt ze provocerend.
Ik knipper met mijn ogen, maar haar woorden hebben allang een laag van de realiteit van mij weggehaald. Dus dit is waar ik ben. Ik ben op een heus seksfeest beland? Is dat het?
Hoe kon ik dit niet voorspellen? Bijna in ieder boek komt dit moment wel voor. Het kon ook niet anders dan dat het geïnspireerd was op eigen ervaring.
Ga ik dit doen? Ga ik dit echt doen?
‘Ah, een bang hertje dus,’ zegt ze zuchtend en draait zich om richting de deur.
‘Dacht het niet,’ zeg ik nu vol overtuiging en voel hoe mijn nieuwe verhaal as we speak geschreven wordt.
wordt vervolgd
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))