Relatieleed: 'Mijn knappe droomvent bleek de diepgang van een garnaal te hebben'

In de rubriek 'Aan/uit' vertelt in iedere &C-editie iemand over de periode waarin hun relatie aanging, en hoe deze vervolgens weer uitging. In deze editie: Romy (28) kwam een man tegen die spannender is dan haar eigen vriend Stefan, en verbreekt op een schaamteloze manier hun relatie.

Aan
'De dag na mijn afstuderen, schreef ik zes sollicitatiebrieven. Ik wilde aan de slag als content marketeer. Na een fijn gesprek in Tiel, een stad waar ik niemand kende, werd ik aangenomen bij een lifestylemerk. Ik mocht campagnes bedenken en samenwerkingen met influencers initiëren. Het was mijn droombaan. Toen ik ook nog via mijn nieuwe collega's een geweldige huurflat vond, was ik dolblij.

Om mijn nieuwe omgeving beter te leren kennen en alvast te netwerken, ging ik naar een bar. Ik had een jaar daarvoor mijn jeugdliefde de laan uitgebonjourd, we hadden andere toekomstplannen, en ik voelde me euforisch. Toen ik bij vertrek tussen een paar cafébezoekers mijn jas opzocht in de garderobe, stelde Stefan zich aan me voor. Hij had een lijf als een model. Gespierd, gebronsd, goeie kop en halflang haar. 'Ga je met me mee?' vroeg ik, half serieus en half voor de gein. Stefan lachte, zei dat hij de volgende dag een rugbytraining had. Maar als ik wilde, konden we 's avonds ergens eten? We wisselden nummers uit. Een halfuur later appte hij me of ik veilig was thuisgekomen. Dat vond ik zo lief.

De volgende dag was ik nerveus. Ik had hem alleen in avondlicht gezien. Misschien zat hij wel onder de acne of droeg hij straks een flashy overhemd. Maar Stefan was knapper dan ik me herinnerde. Hij hield de deur voor me open, betaalde ondanks mijn tegensputteren de rekening en toen we naar mijn fiets liepen, vroeg hij of hij me de stad mocht laten zien.

Na een korte tour door het centrum eindigden we in dezelfde bar als de dag ervoor. Daar zoenden we elkaar voor het eerst. Die avond ging ik met hem mee. Hij woonde zelfstandig in een soort tuinhuis naast de villa van zijn moeder en daar hadden we woeste seks. Deze man was geweldig. We spraken snel vaker af. Veel tijd hadden we niet omdat ik naast mijn baan mijn flat opknapte. In de avonduren stond ik vaak muren te sausen of hing ik een spiegel op. 'Ik kom je wel helpen,' zei Stefan. En hij hield woord.

Tussen het behangen door deden we het gewoon op een matras dat nog in het plastic verpakt zat. Stefan zaagde keukenplanken, monteerde een PAX-kast en witte het plafond. Hij zei dat hij het mooi vond om ergens aan bij te dragen, iets te bouwen. En terwijl ik hem daar zo zag, dat heerlijke lijf in een strak shirt vol verfvegen, kon ik mijn geluk niet op. Dit was een man met wie ik gezien kon worden. Hij paste exact bij alles waarover ik droomde voor de toekomst.'

Lees ook: Kletsen over ketsen: 'Als je vaak seks hebt, wordt het eentonig'

Uit
'Stefan was sportinstructeur. Hij had nooit de kans gekregen om te studeren en was al jong gaan werken. Als ik mijn carrière op poten zou hebben, wilde Stefan terug naar school voor een opleiding tot fysiotherapeut. Eerst moest ik stralen. Alles uit mezelf halen. Daarna was hij aan de beurt. Hij offerde zich op voor mijn dromen. Ik maakte volle weken. Ik legde contacten met bloggers en scoutte influencers die pasten bij het merk dat ik vertegenwoordigde. Ik bedacht appjes, kaartjes, goodiebags.

Stefan werkte daarentegen minder uren en had tijd over. En dus gaf ik hem toestemming om met een eigen sleutel te klussen in mijn flat. Elke keer als ik thuiskwam, was ik verrast. Stefan had verf gehaald en de kozijnen gelakt. Of hij had de keukenkastjes afgesteld en meteen maar even de gordijnrails opgehangen. Ik voelde me weleens schuldig. Stefan was zo serieus bezig om mijn flat 'ons' te maken dat het me verbaasde. Ik vond hem ontiegelijk leuk, maar als Stefan het had over 'als we hier samenwonen' kreeg ik het benauwd.

Maar Stefan ging op volle kracht vooruit. En terwijl hij hard werkte om mijn flat woonklaar te maken, besefte ik dat ik sinds die eerste avond waarop hij me vertelde over zijn studieplannen, nog nooit een goed gesprek met hem had gehad.

Stefan was superlief en we kletsten over alles en niets. Koetjes en kalfjes. We hadden vooral veel seks. Later werden dat gesprekken over welke kleur op welke wand, balkontegels of niet. En nog meer seks. In de drie maanden dat we elkaar kenden, groeiden we niet in onze gesprekken. We konden prima praten over vakantiebestemmingen, droomberoepen of herinneringen uit zijn middelbareschooltijd. Maar als het aankwam op levensvragen en echte zelfreflectie, mompelde hij iets als 'Tja' of 'Daar denk ik niet zo over na.' En ik dacht: past deze man wel bij mijn toekomstdromen?

Op mijn werk ging het fantastisch. Ik was binnengehaald als de content-goeroe en ik maakte het ook waar. Ik maakte nieuwe vriendinnen. Bouwde een leven op. Maar thuis, tussen de verhuisdozen en afplaktape, voelde ik me nooit fijn. Er was dat drukkende gevoel. Dacht Stefan echt aan samenwonen? En wilde ik dat wel?

Toen mijn huis na vijf maanden helemaal af en ingericht was, bleef dat randje van twijfel. Ik probeerde Stefan opnieuw te verleiden tot gesprekken. Ik vroeg hem waar hij zichzelf zag over tien jaar of welke persoon hij gemist had in zijn leven, maar meer dan een 'Dat zie ik dan wel' of 'Wat schiet ik hiermee op?' kwam er niet uit.

Hoe beter ik Stefan leerde kennen, hoe meer ik inzag dat deze Griekse God weinig diepgang had. Ik besefte dat deze relatie niet zou werken, maar was te laf om hem te kwetsen. We klungelden nog een maand of vier verder. We hadden goede seks, bestelden eten, keken een filmpje. Stefan zelf was helemaal happy. 'Wat hebben we het fijn,' zei hij weleens. En ik knikte en wist dat het einde eraan zat te komen, maar ik kon het niet afbreken.

Op een avond dat Stefan lesgaf in het sportcentrum, nam ik een influencer mee naar huis. Ik kende die vent pas een uur of twee via een netwerkborrel. Hij was dominant en macho, bijna bitchy. Ik wist dat ik fout zat, maar ik wilde voelen dat ik leefde. Deze man bracht een kick teweeg. In mijn flat knalde hij me tegen de muur, graaide onder mijn rok. Hij likte me terwijl ik op een keukenstoel stond. We deden het in elke kamer. Toen hij naderhand onder de douche stond, hoorde ik de deurketting kletteren. Daarna ging de bel. Ik hoorde Stefan mijn naam roepen. Van schrik plukte ik mijn slipje uit de hal, sloot me op in de badkamer en gebaarde mijn onenightstand dat hij stil moest zijn.

Lees ook: Niels' ex-vriendin veranderde in een stalker: 'Het houdt me tegen om weer te daten'

Al meteen schaamde ik me. Ik heb altijd mijn mening klaar als mensen die ooit van elkaar hielden hun relatie niet netjes afronden en nu liet ik de man met wie ik bijna een jaar had gedatet, de man die van mij hield, buiten staan.

Stefan heeft nog vijf minuten aangebeld en gevraagd of ik open wilde doen. Hij had me naakt gezien in de hal. Uiteindelijk vertrok hij. Die avond stuurde hij een appje: 'Ik weet genoeg.' Ik heb hem nog vier keer geappt of we konden praten en onze breuk fatsoenlijk konden afsluiten, maar hij reageerde niet. Daarna heeft hij me geblokkeerd.

Sindsdien mijden we elkaar. Af en toe kom ik hem tegen, dan doen we of we elkaar niet zien. En elke keer dat ik hem zie, vind ik hem zo gruwelijk knap. Dan voel ik me klote om hoe het gegaan is. Om Stefans verdriet. Om een kort avontuurtje met een man die ik daarna nooit meer heb gezien omdat hij getrouwd bleek en dit verdriet niet waard was.

Ik voel me laf. Ondankbaar. Voorlopig blijf ik dus even weg van het hoofdstuk 'man' en ga ik vol voor mijn carrière. Eerst mezelf maar eens bewijzen. Aan mijn baas en aan mezelf. Misschien dat ik dan weer een nieuwe relatie verdien. Maar ik weet wel: een lievere man dan Stefan zal ik nooit meer treffen.'

Het verhaal van Romy staat in &C's januarinummer dat nu in de winkels ligt. Ren dus om snel meer van dit soort spetterende verhalen te lezen, of bestel 'm vast hier online:

Scoor de allereerste editie van 2026 hier